II SA/Wr 393/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. i F. C. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę w części pochodzącej od B. C.. Zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. nr [...] o nałożeniu na F. C. grzywny w celu przymuszenia w kwocie 10.000 zł. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na ww. postanowienie wnieśli B. C. i F. C.. Odpowiadając na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Tymczasem, jak wynika z doręczonych Sądowi akt administracyjnych, grzywnę w celu przymuszenia nałożono zaskarżonym postanowieniem na F. C. i to jemu doręczono postanowienia organów obu instancji. Sąd doszedł zatem do przekonania, że B. C. nie była stroną postępowania egzekucyjnego zakończonego zaskarżonym postanowieniem. Niemniej należało rozważyć, czy skarżąca B. C., mimo tego, ma legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie DWINB, którego jej nie doręczano. Wobec tego Sąd przyjął, że istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym. Przy czym skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością (zob. A. Kabat, Komentarz do art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2013). Należy więc podkreślić, że jednostka ma interes prawny w postępowaniu sądowym, jeżeli pomiędzy jej sytuacją prawną a przedmiotem postępowania istnieje – uzasadnione treścią normy prawa materialnego – realne i rzeczywiste powiązanie, czyniące ją "zainteresowaną" tym postępowaniem i w konsekwencji uprawnioną do udziału w nim w charakterze strony (tak: J.P. Tarno, Komentarz do art. 50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis 2011, dostępny w LEX). Innymi słowy, osoba niemająca interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine (dosł. "od progu", od samego początku) nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym, powoduje oddalenie skargi (zob. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt OPS 1/04, opubl. ONSAiWSA z 2005 r. Nr 4, poz. 62). W kontekście tego, że w postępowaniu egzekucyjnym zakończonym zaskarżonym postanowieniem stroną postępowania był wyłącznie F. C., to tej osobie niewątpliwie służył interes prawny we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Natomiast B. C., choć niewątpliwie jest sprawą zainteresowana, to nie była stroną postępowania egzekucyjnego, w którym wydano zaskarżone postanowienie i nie ma legitymacji czynnej do zaskarżenia tegoż postanowienia do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że wniesienie skargi przez B. C. jest zatem niedopuszczalne i dlatego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów orzeczono jak w sentencji. Informacyjnie Sąd wskazuje, że skarga w części pochodzącej od F. C. zostanie rozpoznana odrębnym rozstrzygnięciem po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.