II SA/Wr 394/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] sygn. akt [...]. T. I. , reprezentowana przez adwokata – P. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił opisaną powyżej skargę, albowiem pełnomocnik skarżącej – adwokat P. L. , wnosząc skargę, nie uiściła wpisu, który w niniejszej sprawie jest wielkością stałą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. pismem procesowym z dnia 8 sierpnia 2008 r. poinformowało, że w dniu 5 sierpnia 2008 r. Kolegium wydało postanowienie uchylające w całości zaskarżone postanowienie z dnia 16 maja 2008 r. Pismem z dnia 21 sierpnia 2008 r. adwokat P. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 12 sierpnia 2008 r. W piśmie tym zarzucono wskazanemu postanowieniu naruszenie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wnosząc o jego uchylenie oraz nadanie sprawie dalszego biegu i umorzenie postępowania, jak również rozpoznanie zażalenia jako oczywiście uzasadnionego. W motywach zażalenia wywodzono, że przepisy prawa, które zawarto w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, nie dają podstaw do odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej u.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie może budzić żadnych wątpliwości, iż takim postanowieniem, które kończy postępowanie w sprawie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jest postanowienie o odrzuceniu skargi. Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi służyło więc w myśl powyższego przepisu prawo wniesienia skargi kasacyjnej, która była jedynym prawnie dopuszczalnym środkiem zaskarżenia tego postanowienia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu podkreślenia wymaga, iż od adwokata, jako osoby mającej odpowiednie przygotowanie prawnicze, należy wymagać znajomości przepisów prawa, które mają w sprawie zastosowanie, a przede wszystkim dokładnej wiedzy o tym, jakie środki prawne służą reprezentowanej przez niego stronie. Skoro ustawodawca przewidział skargę kasacyjną, jako środek prawny zaskarżenia postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi, to oczywiste jest, iż w tym wypadku nie jest dopuszczalne wniesienie zażalenia, który to środek prawny zaskarżenia służy w innych, ustawą przewidzianych sytuacjach. Zaznaczyć przy tym należy, iż określenie przez adwokata środka prawnego, z którego korzysta reprezentowana przez niego strona, jest dla Sądu wiążące i Sąd nie ma możliwości dokonywania zmian lub też jakichkolwiek ocen odmiennych w tym zakresie. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie o sygn. akt OSK 1249/04, a Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pełni stanowisko to podziela. Z treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 u.p.s.a. wynika, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.