II SA/Wr 395/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 11 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ".p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy i odpowiedzi na skargę zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] została podjęta na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku D.W., M.W., J.W. i M.W. o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr[...] , utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy T. z dnia [...] r. Nr [...] o umorzeniu postępowanie w sprawie ustalenia na rzecz E.Z., B.Z. i J.Z. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym, przewidzianej do realizacji na działce nr [...], AM –[...], położonej w N.D. Jest to zatem decyzja podjęta w pierwszej instancji, od której – jak wskazano w pouczeniu - przysługiwało skarżącym prawo złożenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Stąd należało uznać skargę za niedopuszczalną, co obligowało do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.