II SA/Wr 396/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska /sprawozdawca/ Sędzia NSA Halina Kremis Asesor WSA Alicja Palus Protokolant: Patrycja Kikosicka-Jedrzejczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2005 r. sprawy ze skargi R. J. i I. G. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 194/03 oddala skargę. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2004r., sygn. akt II SA/Wr 194/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 4 grudnia 2002r., Nr [...], którą uchylono decyzję Kolegium z dnia 25 czerwca 2002r., Nr [...] i odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia 19 lipca 1999 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz A Sp. z o. o. we W. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę: 4 budynków mieszkalnych, jednorodzinnych o wysokości 1 kondygnacji z poddaszem użytkowym, w zabudowie szeregowej po 4 segmenty w jednym budynku, 1 budynku wielorodzinnego na ok. 12 mieszkań o wysokości 2 kondygnacji z poddaszem nieużytkowym, dróg dojazdowych, parkingu samochodowego, niezbędnej infrastruktury technicznej, zagospodarowania działki, kotłowni na paliwo ciekłe lub gazowe, przewidzianej do realizacji we W. przy ul. Ł., na działce nr 24, AM-6, obręb Z. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na podstawie art. 154 § 1 i 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, wniósł R. J. i I. G., żądając wymierzenia Prezydentowi Miasta W. grzywny w związku z wydaniem w dniu 2 kwietnia 2004r. decyzji Nr [...] sprzecznej w wyrokiem WSA z dnia 29 stycznia 2004r. W punkcie II tego wyroku, jak wskazują skarżący, odnoszącym się do decyzji Prezydenta W. z dnia 19 lipca 1999r. Nr [...], dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Tymczasem Prezydent Miasta W. w dniu 2 kwietnia 2004 r. wydał decyzję Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego o wysokości 2 kondygnacji z poddaszem nieużytkowym na działce nr 24/20 obręb Z. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, iż decyzja z dnia 19 lipca 1999r., Nr [...] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pozostaje nadal w obrocie prawnym. Sąd natomiast w w/w wyroku wskazał zdaniem skarżących, że decyzja z dnia 19 lipca 1999r., Nr [...] była sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania, który w części rysunkowej przewiduje w spornym miejscu dwa domki jednorodzinne. Dalej Sąd stwierdził, iż istotna jest przy tym niesporna okoliczność, że dla tego terenu, zgodnie z zapisem tekstu planu zagospodarowania przestrzennego osiedla Z., dopuszczona została jedynie zabudowa wolnostojąca. Zdaniem skarżących wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2004r. został więc przez Prezydenta Miasta W. całkowicie zignorowany. W konkluzji skarżący wnieśli o wymierzenie grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż w dniu 19 listopada 2003 r., na wniosek D. i S. H. oraz E. i A. K., zostało wszczęte postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu zamiennego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego o wysokości 2 kondygnacji z poddaszem nieużytkowym i podziemnym parkingiem (II etap osiedla mieszkalnego obejmującego cztery budynki mieszkalne jednorodzinne w zabudowie szeregowej i budynek wielorodzinny wraz z przyłączami, sieciami i stacją transformatorową) przy ul. Ł. we W. (obręb Z., AM-6, działka nr 24 – obecnie po powtórnym podziale II etap obejmuje działkę nr 24/20). Organ wskazał, że skarżący odnoszą się do decyzji Nr [...] z dnia 29 grudnia 2003 r. i Nr [...] z dnia 2 kwietnia 2004 r., które zostały uchylone przez Wojewodę D. i do decyzji Nr [...] z dnia 22 czerwca 2004 r., od której w dniu 14 lipca 2004 r. wniesiono odwołanie. W ocenie organu zarzuty skarżących dotyczące przedmiotowej sprawy nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Dalej organ podkreślił, że z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2004r., sygn. akt II SA/Wr 194/03 wynika, że Sąd swe rozstrzygnięcie wydał na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzając, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 4 grudnia 2002 r. narusza przepisy prawa w zakresie wskazanym w tym artykule, co zdaniem Sądu powoduje, że decyzja ta podlega usunięciu z obrotu prawnego, gdyż organ wydający zaskarżoną decyzję naruszył przepisy postępowania dowodowego w zakresie wszechstronnego zgromadzenia i oceny całego materiału dowodowego. Nadto organ wskazał, że w dniu 8 kwietnia 2004r. radca prawny Katarzyna Gabrysiak działająca w imieniu A sp. z o.o. wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną. Z tej to przyczyny wyrok ten nie stał się prawomocny, stąd zdaniem organu nie było podstaw prawnych do jego wykonania, a decyzja Prezydenta W. z 19 lipca 1999r., Nr [...] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pozostawała nadal w obrocie prawnym. Rozważenie możliwości zawieszenia postępowania w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę nie było w ocenie organu celowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest także właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników /art.227 k.p.a./. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje jedynie stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. 153, poz. 1269/ w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/, kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg m. innymi na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również w sprawach skarg na bezczynność organów w tych przypadkach, czyli w zakresie wydania podanych wyżej decyzji, postanowień lub innych aktów i czynności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest zarzucana przez skarżących bezczynność Prezydenta W., polegająca na nie realizowaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2004r., sygn. akt II SA/Wr 194/03. Skarżący żądają w związku z tym wymierzenia Prezydentowi W. grzywny, opierając żądanie na przepisie art.154 § 1 w związku z art.154 § 6 wymienionej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie zaś z przepisem art.154 § 1 ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z postanowień cyt. wyżej przepisu art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zatem, że bezczynność organu ma miejsce wtedy, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego w terminie określonym w art.35 k.p.a../por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, str.226/. Podobne stanowisko prezentowane jest przez T. Wosia, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańską - autorów Komentarza Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005, str.480/. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że tylko wówczas, gdy spełnione są przesłanki określone w cyt. wyżej art.154 § 1 ustawy, Sąd stosownie do art.154 § 6 ustawy uprawniony jest do wymierzenia właściwemu organowi grzywny. W tej sytuacji, kontrola sądu sprowadza się do zbadania, czy Prezydent W. rzeczywiście pozostaje w bezczynności w rozumieniu wymienionego art.154 § 1 ustawy, innymi słowy, czy Prezydent W. nie wykonał prawomocnego wyroku tut. Sądu w zakresie określonym w tym przepisie. Niesporne jest w sprawie, że w dniu 29 stycznia 2003r. skarżący R. J. i I. G. wnieśli do Naczelnego Sąd Administracyjny OZ we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 4 grudnia 2002 r. Nr [...]. Decyzją tą wydaną w wyniku rozpatrzenia wniosku Spółki z o.o. A o ponowne rozpatrzenie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., powołując się na przepis 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 k.p.a., uchyliło decyzję Kolegium z dnia 25 czerwca 2002r., Nr [...] i odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia 19 lipca 1999 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz tej Spółki warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę: 4 budynków mieszkalnych, jednorodzinnych o wysokości 1 kondygnacji z poddaszem użytkowym, w zabudowie szeregowej po 4 segmenty w jednym budynku, 1 budynku wielorodzinnego na ok. 12 mieszkań o wysokości 2 kondygnacji z poddaszem nieużytkowym, dróg dojazdowych, parkingu samochodowego, niezbędnej infrastruktury technicznej, zagospodarowania działki, kotłowni na paliwo ciekłe lub gazowe, przewidzianej do realizacji we W. przy ul. Ł., na działce nr 24, AM-6, obręb Z. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2004r., sygn. akt II SA/Wr 194/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, uwzględniając skargę R. J. i I. G. uchylił opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 4 grudnia 2002 r. Nr [...]. Skutek powyższego wyroku jest zatem taki, że sprawa w przedmiocie nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia 19 lipca 1999 r. Nr [...] o ustaleniu na rzecz Spółki z o.o. A warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, po uprawomocnieniu się tegoż wyroku wróciła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., który to organ mając na uwadze ocenę prawną i wskazania Sądu zawarte w w/w wyroku, obowiązany jest powtórnie rozpatrzyć wniosek Spółki wniesiony w trybie art.127 § 3 k.p.a. od decyzji SKO we W. z dnia 25 czerwca 2002r., Nr [...]. W okolicznościach niniejszej sprawy, nie można zatem przyjąć, iż Prezydent W. pozostaje w bezczynności nie wykonując opisanego wyżej prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 29 stycznia 2004r., sygn. akt II SA/Wr 194/03, z tej to przede wszystkim przyczyny, że przedmiotem kontroli Sądu w sprawie objętej tym wyrokiem były jedynie decyzje wydane w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., czyli przedmiotem zaskarżenia w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Wr 194/03 było działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W tym stanie faktycznym i prawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi R. J. i I. G. i wobec tego oddalił ją w myśl art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.