II SA/Wr 396/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy H. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w której jednocześnie złożył wniosek o "pomoc prawną – pełnomocnika". Pismem z dnia [...] wezwano skarżącego do wypełnienia i przesłania do tutejszego sądu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF", w terminie 7 dni od dnia otrzymania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone H. S. w dniu [...], a zatem wyznaczony termin upłynął wraz z dniem [...] W zakreślonym terminie skarżący nie uczynił zadość dyspozycji zawartej w wezwaniu. Wobec powyższego zarządzeniem referendarza sądowego z dnia [...] pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, które to zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]. Pismem z dnia [...] H. S. złożył w ustawowym terminie sprzeciw od powyżej opisanego zarządzenia, podnosząc, iż " jest chory od dnia napadu rabunkowego". Do sprzeciwu dołączono kserokopie dokumentów, mających świadczyć o sytuacji majątkowej skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do postanowień art. 252 powyższej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieni lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 ustawy). Z uwagi na fakt, iż skarżący nie przesłał, pomimo wezwania, wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, sąd zobligowany był do pozostawienia go bez rozpoznania, co orzeczono w sentencji, na podstawie powyżej wskazanych regulacji normatywnych.