II SA/Wr 397/09

PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-09-09

Skład orzekający: Wiesław Jakubiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, powinien zostać uwzględniony w całości, biorąc pod uwagę sytuację materialną wnioskodawcy i przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, uznając, że sytuacja materialna wnioskodawcy uzasadnia takie rozwiązanie. Jednocześnie odmówił ustanowienia pełnomocnika z urzędu, wskazując, że na tym etapie postępowania sądowego pierwszej instancji jego udział jest zbędny, a sąd ma obowiązek udzielać stronom nieposiadającym pełnomocnika wskazówek procesowych i pouczeń.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wskazał na niskie dochody (emerytura 675 zł), umiarkowany stopień niepełnosprawności, samotne prowadzenie gospodarstwa domowego oraz znaczące wydatki. Wymienił również posiadane nieruchomości. Wcześniejszy wniosek został odrzucony z powodu nieudokumentowania wielu okoliczności.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z kosztów sądowych; 2. Odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [..] nr [..] w przedmiocie uchylenia postanowienia organu I instancji w sprawie obciążenia skarżącego kwotą 285, 48 zł, stanowiącą koszt wykonania operatu szacunkowego w celu ustalenia opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i umorzenia postępowania organu I instancji postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z powodu nie wyjaśnienia i nie udokumentowania wielu okoliczności, które mogły kształtować jego sytuacje finansową. W dniu 7 września 2009 r. skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia go z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata wskazując w uzasadnieniu, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, jedynym jego dochodem jest świadczenie emerytalne w wysokości 675 zł, a jego wydatki kształtują się następująco: opłata za energię elektryczną- 80 zł; za wodę - 20 zł; za telefon- 70 zł; koszt lekarstw- 120 zł. Dodał, że od dnia 1 września 2007 r. (tj. chwili przyznania mu świadczenia emerytalnego) jego synowi przestali płacić na jego rzecz alimenty. Skarżący wśród posiadanych składników majątkowych wymienił: mieszkanie o pow. 50 m2, działkę gruntu o pow. 588 m2 i nieruchomość rolną o pow. 0, 039 ha. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 u.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.s.a.) wówczas Sąd może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym. Mając na uwadze sytuację materialną wnioskodawcy, którą skarżący aktualnie szczegółowo opisał i udokumentował, uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Odnosząc się do wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powtórzyć należ argumentację, że na obecnym etapie postępowania (tj. w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji) uczestnictwo takiego pełnomocnika jest zbędne z uwagi m.in. na treść art. 6 u.p.s.a. zobowiązującego sąd do czuwania nad tym by stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 u.p.s.a.). Nadto sąd z urzędu zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa jakie stwierdzi badając daną sprawę, a skarżący nie ma obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach sądu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło