II SA/Wr 397/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia I instancji i umorzenia postępowania organu I instancji w sprawie obciążenia kosztami wykonania operatu szacunkowego postanawia odrzucić skargę. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 tej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 czerwca 2009 r. i zawierało prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Skarżący wniósł skargę, składając ją osobiście w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 8 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skargę tę przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W.w dniu 9 lipca 2009 r. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarżący wniósł skargę po upływie terminu do jej złożenia, gdyż skarga została wysłana do organu po upływie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Niezależnie od powyższego zauważyć wypada, że - jak podkreślano w doktrynie - skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego po dniu 1 stycznia 2006 r. może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, albo jest bezczynny. Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nie czyni zadość ustawowemu wymogowi w zakresie omawianego trybu, a w sytuacji braku dopuszczalności przekazania jej właściwemu organowi, wyłącza w zasadzie możliwość konwalidacji tej czynności (W.Morys: Skutki procesowe bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ZNSA 2007/2/41). Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i 6 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak wyżej.