II SA/Wr 398/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. i S. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie skargi I. i S. C. na postanowienie Wojewody D. z dnia 31 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia z urzędu zawieszonego postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.,- powoływanej dalej jako ,,p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi I. i S. C. w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody D. z dnia 31 maja 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia 8 stycznia 2010 r. w przedmiocie podjęcia z urzędu zawieszonego postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych. W skardze na powyższe postanowienie, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie jego wykonania. Rozpoznając powyższy wniosek należy zauważyć, że wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, czy też świadczenie, w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Podnieść należy, że nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne o charakterze procesowym np. postanowienie o wszczęciu postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania. Reasumując, kwestia wykonalności aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie lub mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki np. decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Do tej kategorii aktów administracyjnych nie należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, którego wstrzymania wykonania domagają się skarżący, ma ono bowiem wymiar czysto procesowy. W przypadku tego postanowienia nie ma podmiotu, który na jego podstawie byłby zobowiązany do podjęcia jakiegoś działania, zaniechania działania, zniesienia zachowania innych podmiotów, czy też świadczenia. Postanowienie to nie kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania przez Sąd. Ponadto należy zauważyć, że z dyspozycji przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności. Opisana sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.