II SA/Wr 398/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz- sprawozdawca Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Protokolant: Specjalista Marta Klimczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 września 2013 r. sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Gminy C. z dnia ... w przedmiocie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C. I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zasądzić od Rady Gminy C. na rzecz Wojewody D.kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Organ nadzoru nad działalnością Gminną (art. 93 ust. 1 u.s.g.) wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały z dnia 20 listopada 2012 r. w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego uchwalonego w dniu 29 czerwca 2007 r. Według skarżącego uchwała zapadła z istotnym naruszeniem § 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium (Dz.U. Nr 118, poz. 1233) w związku z art. 9 ust. 2, art. 12 ust. 2 i art. 28 ust. 1 u.p.z.p. i w związku z art. 7 Konstytucji RP. Projekt uchwały nie został bowiem wyłożony do publicznego wglądu w formie ujednoliconego projektu studium z wyróżnieniem projektowanej zmiany. Przyjmując tekst jednolity studium rada gminny nie wyróżniła wprowadzonych zmian dotychczasowej uchwały. W odpowiedzi na skargę organ nie kwestionował prawidłowości stanowiska prawnego organu nadzoru i zapowiedział podjęcie uchwały o uchyleniu zaskarżonej uchwały. Następnie organ dołączył uchwałę z dnia 30 sierpnia 2013 r. o uchyleniu zaskarżonej uchwały. Skarżący potwierdził okoliczność uchylenia zaskarżonej uchwały, jednak nie wypowiedział się na temat jej skutków procesowych. W ocenie Sądu uchylenie zaskarżonej uchwały w czasie po wniesieniu skargi, wywołało stan bezprzedmiotowości postępowania sądowego, uzasadniający umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przyjęcie tego skutku procesowego, a ponadto uznanie uchylenia uchwały za równoważne uwzględnieniu skargi w całości przez organ (art. 54 § 3 p.p.s.a.), wymaga omówienia. W przypadku uchwały rady gminy stanowiącej prawo miejscowe należy wykluczyć dopuszczalność uwzględnienia skargi o nieważność uchwały przez organ. Wynika to zarówno z tego, że organ nie ma kompetencji do stwierdzenia nieważności własnej uchwały, zatem nie jest w stanie wywołać poprzez samo uchylenie uchwały skutku objętego żądaniem skarżącego, jak ponadto z tego, że stwierdzenie nieważności uchwały unicestwia jej byt prawny od samego początku, zaś uchylenie jedynie na przyszłość. Uchwała obowiązując do dnia uchylenia mogła wywołać określone skutki prawne, które pozostałyby w mocy, podczas gdy stwierdzenie nieważności mogło wpływać na zachowanie tych skutków, bądź możność ich podważenia. W przypadku uchwały nie stanowiącej prawa miejscowego, jak uchwała w sprawie studium, jej skutki prawne pozostają w sferze wewnętrznej organów gminy. Można było teoretycznie rozważać wpływ stwierdzenia nieważności studium na byt prawny planów miejscowych, które powinny realizować założenia lub ustalenia przyjęte w studium. Jednak strony nie twierdziły, aby w oparciu o zaskarżoną uchwałę przyjęto plan czy plany miejscowe. Organ nadzoru nie zakwestionował również zgodności z prawem uchwały uchylającej zaskarżoną uchwałę. Zwraca uwagę, że organ nadzoru w nin. sprawie nie kwestionował legalności uchwalonych zmian, a jedynie legalność czynności organu kończących procedurę uchwalania studium. Czynności te zapewne ulegną ponowieniu w prawidłowej formie bez zmiany merytorycznej zawartości uchwały. Wszystko to prowadziło do wniosku, że nin. sprawie postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji należało również uznać, że organ uwzględnił skargę w rozumieniu art. 201 § 1 p.p.s.a. i dlatego orzeczono jak w sentencji. H.B.27.09.2013r.