II SA/Wr 398/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W., M.W., M.W., J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia treści decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia odrzucić zażalenie D. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2015 r. o odrzuceniu zażalenia od skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 24 marca 2015 r. D.W. i M.W. złożyli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2015 r., którym to odrzucono zażalenie D.W., M.W., M.W. i J.W. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. ([...]) w przedmiocie odmowy uzupełnienia treści decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2015 r. wezwano solidarnie D.W. i M.W. do uiszczenia wpisu sądowego od złożonego zażalenia, które to następnie zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Po oddaleniu postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, pismami z dnia 17 czerwca 2015 r. (doręczonymi 9 lipca 2015 r.) ponownie wezwano D. i M.W. do uiszczenia wpisu od złożonego zażalenia na postanowienie z dnia 24 lutego 2015 r. w terminie 7 dni. W zakreślonym terminie wymagany wpis nie został uiszczony, a małżonkowie W. złożyli zażalenie na powyższe wezwania wnosząc jednocześnie o zwolnienie ich z opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ skarżący nie uiścili w terminie wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postepowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej obecnie sprawie małżonkowie W. byli zobowiązani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie w wysokości 100 zł. Do uiszczenia tej opłaty wezwano skarżących w dniu 20 kwietnia 2015 r. Natomiast po rozpatrzeniu ich zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia opłaty, ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono w dniu 9 lipca 2015 r. Trzeba zatem powiedzieć, że ostatecznie termin do uiszczenia wpisu biegł do dnia 16 lipca 2015 r. W tym terminie wymagany wpis sądowy nie został uiszczony. Zamiast tego skarżący wystosowali z pominięciem urzędowego formularza wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz złożyli zażalenie na wezwania do uiszczenia prawomocnego wpisu. Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną przez pryzmat obowiązującego porządku prawnego należy stwierdzić, że po zakończeniu postępowania zażaleniowego na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu sądowego i wyznaczyć ustawowy termin do dokonania tej czynności. Zaniechanie uiszczenia wpisu w terminie winno zaś skutkować jego odrzuceniem, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu w podjęciu takiego rozstrzygnięcia nie jest przeszkodą złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. Ponowny bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy sąd wydał uprzednio postanowienie w tym przedmiocie – co miało miejsce w niniejszej sprawie - nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Co za tym idzie, skutkować by to mogło nieuzasadnionym wydłużeniem procedowania. Skoro zatem w realiach niniejszej sprawy, skarżący zaniechali, uiszczenia wymaganego wpisu, wniesione przez nich zażalenie podlegało odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia kierując się dyspozycja z art. 220 § 3 p.p.s.a. Na zakończenie, jedynie marginalnie Sąd chciałby zauważyć, że pismu D. i M.W. z dnia 15 lipca 2015 r., z treści którego wynika, że zaskarżają oni wezwania do uiszczenia prawomocnego wpisu, nie można było nadać dalszego biegu, gdyż nie przysługuje od nich środek zaskarżenia, o czym to zostali pouczeni.