II SA/Wr 399/14

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-02-02

Skład orzekający: Halina Filipowicz-Kremis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie jest dopuszczalnym środkiem odwoławczym od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego?
Ratio decidendi
Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje wyłącznie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie jako środek odwoławczy od wyroku WSA jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli pismo zatytułowane "zażalenie do wyroku" Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który oddalił ich skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Po wezwaniu do wyjaśnienia, skarżący podtrzymali swoje stanowisko, że pismo to jest zażaleniem. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. i M. W. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 października 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 399/14 w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego postanawia odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 5 października 2016 r. (sygn. akt II SA/Wr 399/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę D., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony D. i M. W. w dniu 13 grudnia 2016 r.. Pismem z dnia 18 grudnia 2016 r. (nadanym w dniu 19 grudnia 2016 r.), sporządzonym osobiście D. i M. W. wnieśli "zażalenie do wyroku II SA/Wr 399/14". Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2016 r. wezwano wnoszących powyższe pismo do wyjaśnienia - w terminie 7 dni - jak należy traktować to pismo, wskazując, że o środkach zaskarżenia przysługujących od wyroku Sąd pouczył skarżących doręczając jego odpisy wraz z uzasadnieniem. W odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. skarżący oświadczyli, że ich zażalenie z dnia 18 grudnia 2016 r. było zażaleniem. Zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2017 r. pismo z dnia 18 grudnia 2016 r. zostało zarejestrowane jako zażalenie od wyroku z dnia 5 października 2016 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a’", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Uwzględniając powyższy przepis, nie ma podstaw prawnych do złożenia od wyroku innego środka odwoławczego niż skarga kasacyjna. Tym samym zażalenie z dnia 18 grudnia 2016 r. – zgodnie z oświadczenie skarżących – należało uznać za niedopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z tych względów orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło