II SA/Wr 4/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli § 3 art. 61 ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie B.T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji o uchyleniu – na podstawie art. 162 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego - decyzji PINB dla miasta W. z dnia [...]r., Nr [...] o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych przy ul. [...] we W.. W skardze strona skarżąca zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na prawdopodobieństwo wyrządzenia nieodwracalnej szkody majątkowej poprzez pozbawienie prawa do użytkowania obiektów budowlanych, wykonanych w zgodzie z projektem budowlanym. W pierwszej kolejności – w ocenie Sądu – wskazane okoliczności we wniosku nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a co należy podkreślić - uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktów administracyjnych spoczywa na stronie skarżącej. Istotne jest bowiem, że decyzją Nr [...] PINB udzielił wprawdzie pozwolenia na użytkowanie, ale pod zastrzeżeniem wykonania przez skarżącą robót budowlanych dotyczących zagospodarowania terenu w południowej części działki, części robót wykończeniowych związanych z obiektem, dotyczących montażu drzwi wewnętrznych, montażu urządzeń sanitarnych, wykonania posadzek i okładzin ściennych, oraz robót budowlanych związanych z obiektem, dotyczących zapewnienia dostępności do obiektu dla osób niepełnosprawnych, wyznaczając jednocześnie termin wykonania tych robót do dnia 30 grudnia 2007 r.. Decyzja ta została opatrzona pouczeniem, że jeżeli zastrzeżenie dotyczące wykonania w terminie pozostałych robót nie zostanie dopełnione, zgodnie z art. 162 § 2 k.p.a. decyzja zostanie uchylona. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, której dotyczy także wniosek o wstrzymanie wykonania, uchyla decyzję Nr [...], bowiem wskazanych w niej robót budowlanych strona skarżąca nie wykonała. Przed wykonaniem zastrzeżonych czynności skarżąca nie mogła przystąpić do użytkowania budynków mieszkalnych, a tym bardziej nie można uznać – wbrew twierdzeniom B.T. – że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje szkodę majątkową poprzez pozbawienie prawa do użytkowania obiektów budowlanych. Niezależnie od powyższego wskazać także należy, że z przepisu art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, publ. LEX nr 220325). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy także aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296). Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu do wykonania nie kwalifikuje się decyzja podjęta na podstawie art. 162 § 2 k.p.a., tj. o uchyleniu decyzji udzielającej - pod zastrzeżeniem wykonania określonych robót budowlanych w wyznaczonym terminie - pozwolenia na użytkowanie budynków mieszkalnych, a z taką decyzją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. W myśl bowiem art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, zwłaszcza gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja, którą uchylono decyzję z uwagi na niedopełnienie przez zobowiązanego określonych czynności w wyznaczonym terminie, nie podlega wykonaniu w w/w rozumieniu, a co za tym idzie – nie może ona spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem przesłanek do zastosowania art. 61 § 3 w/w ustawy. W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stąd wniosek w tym przedmiocie nie został, po myśli art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniony.