II SA/Wr 400/01

WyrokWSA we Wrocławiu2004-04-02

Skład orzekający: Halina Kremis, Andrzej Jurkiewicz, Zygmunt Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji, ale nie rozstrzygnęła co do istoty sprawy, jest nieważna z powodu rażącego naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a.?
Ratio decidendi
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji, ale nie rozstrzygnęła co do istoty sprawy, nie czyni zadość wymogom art. 138 k.p.a. Stanowi to rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co skutkuje stwierdzeniem nieważności takiej decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zmiany decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Burmistrz Miasta K. zmienił termin ważności decyzji z 1999 r. na 2001 r. na wniosek jednego z mieszkańców. Wspólnota Mieszkaniowa wniosła odwołanie, podnosząc, że negatywnie zaopiniowała pierwotne zamierzenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Burmistrza, uznając, że zmiana decyzji w trybie art. 155 k.p.a. wymagała zgody wszystkich stron, której nie uzyskano, a ponadto decyzja przedłużała ważność decyzji, która już wygasła. Sąd administracyjny stwierdził nieważność decyzji SKO.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 25 stycznia 2001 r. Zasądzono na rzecz skarżących zwrot kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, Sędziowie NSA Andrzej Jurkiewicz, Zygmunt Wiśniewski /sprawozdawca/, Protokolant Katarzyna Grott, po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. i Z. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 25 stycznia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. zasądza na rzecz skarżących od strony przeciwnej kwotę 10 /dziesięciu/ zł. tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych. Decyzją z dnia 27.11.2000 r. Nr [...] wydaną w trybie art. 155 k.p.a. Burmistrz Miasta K. zmienił w swojej decyzji nr [...] z dnia 18.11.1999r., wydanej w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na zabudowie podcieni przy budynku T. 2-4 i C. 15 w ., terminu jej ważności z 18.11.2000r. na 18.11.2001 r. Powyższą decyzją wydano po rozpatrzeniu prośby Pana Z. Ł., wnioskodawcy wydania poprzedniej decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia 18.11.1999r. W odwołaniu wniesionym od decyzji z dnia 27.11.2000 r. członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej, nieruchomości przy ul. T. 2-4 /współużytkownicy wieczyści działki nr 41 przy ul. C. 15 i T. 2-4 na której położona jest nieruchomość/ stwierdzili, że już w dniu 13.10.1999r. negatywnie zaopiniowali zamierzenie wnioskodawcy pana Z. Ł. dot. zabudowy podcieni pod budynkiem T. 4 i nadal podtrzymują swoją pozytywną opinię w tym zakresie wydaną państwu B. Z. O., członkom wspólnoty. Decyzją z dnia 25 stycznia 2001r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując wniesione odwołanie i analizując akta sprawy zważyło, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 155 k.p.a., na który powołał się organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał ... jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W rozpatrywanej sprawie występuje nie jedna strona, czyli wnioskodawca wydania decyzji, ale wiele stron, w tym członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości, której dotyczy wydana decyzja, a więc zmiana decyzji w trybie art. 155 powinna nastąpić tylko za ich zgodą. Zgoda stron nie może być ani dorozumiana, ani domniemana, tylko udzielona wprost i wyraźnie przez stosowne oświadczenie złożone organowi administracji. Z akt sprawy nie wynika natomiast, że wydanie decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia 27.11.2000 r. nastąpiło za zgodą stron co stanowi wyraźne naruszenie dyspozycji art. 155 k.p.a. Ponadto w decyzji tej rozstrzygnięto w dniu 27.11.2000 r. o przedłużeniu terminu ważności decyzji Burmistrza Miasta K. nr [...] z dnia 18.11.1999r., która była ważna do dnia 18.11.2000 r., a więc z upływem tego terminu wygasła. Mając na uwadze powyższe Kolegium uchyliło w całości zaskarżoną decyzję, w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., stwierdzając brak podstaw prawnych do jej wydania. W skardze na tę decyzję D. i Z. Ł. zarzucili, że jest ona bezzasadna, albowiem nie można było odmówić im ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Sąd administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja zawiera wadę, powodującą jej nieważność. Wydana ona bowiem została z rażącym naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 i § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Organ administracji drugiej instancji ograniczył swe orzeczenie tylko do uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji. Zgodnie z art. 138 k.p.a. organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji jest zobowiązany do określenia swego stanowiska w sprawie, co powinno nastąpić poprzez orzeczenie co do istoty sprawy, umorzenie postępowania I instancji lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja organu odwoławczego ograniczająca się tylko do uchylenia decyzji organu administracji I instancji jest nieważna. Takie stanowisko jest powszechnie przyjęte w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, począwszy od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 13.10.1983r. sygn. akt SA/KR/706/83. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie czyni zadość wymogom art. 138 kpa, co stanowi rażące naruszenie prawa, o których mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, Sąd w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak na wstępie. Z tych też powodów zaskarżona decyzja nie może być wykonywana /art. 152 cyt. ustawy/.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło