II SA/Wr 401/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka /sprawozdawca / Sędzia NSA Halina Kremis Asesor WSA Alicja Palus Protokolant Magda Mikus po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie samowolnie wykonanej przebudowy części strychu na suszarnię w budynku mieszkalnym przy ul. M. [...] we W. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżącej B. W. kwotę 10 zł ( słownie: dziesięć) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi 1 UZASADNIENIE Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...]r. Nr [...], powołując się na art. 59 ust. 1 i 2, art. 55 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj.Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), udzielił R.C. pozwolenia na użytkowanie samowolnie wykonanej przebudowy części strychu na suszarnię w budynku mieszkalnym przy ul. M. [...] we W.. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowy budynek zlokalizowany jest na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową niską z przewagą jednorodzinnej. Do wniosku dołączone zostały: 2 egzemplarze projektu budowlanego powykonawczego uzgodnionego z rzeczoznawcą ds. p.poż.. Przeprowadzone zostały również oględziny w dniu [...]r. Zalecono ponadto aby inwestor elementy drewniane przy obudowie komina zabezpieczył środkami ognioochronnymi, zgodnie z opinią rzeczoznawcy ds. p.poż. nr [...]z dnia [...]r. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła B. W.. Odwołująca podniosła, że inwestycja dotyczy części wspólnej budynku, tj. współwłasności pozostającej pod wspólnym zarządem dwóch rodzin. Sporna przebudowa prowadzona była małymi etapami od postawienia ścianki działowej na strychu, poprzez powiększenie otworów okiennych, a na końcu były wykonywane prace przy przebudowie wewnątrz odgrodzonego strychu. Wnioskiem z dnia [...]r. odwołująca wystąpiła do PINB o usunięcie powyższej samowoli budowlanej. Zostało wszczęte postępowanie administracyjne, które zakończone zostało decyzją PINB Nr [...]z dnia [...] r. określającą nałożenie obowiązku przedłożenia określonej dokumentacji celem uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Po zapoznaniu się z przedłożoną przez inwestora dokumentacją, odwołująca wniosła do organu zastrzeżenia, a mianowicie : * postawienie ścianki działowej nazwane zostało w projekcie budowlanym "remontem", podczas kiedy nie jest to remont lecz "budowa" w myśl art. 3 pkt 6 prawa budowlanego, * brak dokumentacji projektowej, wykonawczej i protokołu instalacji elektrycznej, jaka samowolnie została wykonana na strychu, * brak jest dokumentów wskazanych w art. 56 prawa budowlanego, * inwestor nie wykazał prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, * mija się z prawda stwierdzenie, że ciąg kominowy jest nieczynny, a obłożenie komina boazerią łatwopalną stanowi zagrożenie. * Sygn. akt IISA/Wr 401/02 2 W dokumentacji stwierdza się, że jest to adaptacja nieużytkowego strychu na suszarnię, co nie jest prawdą, gdyż według odwołującej jest to adaptacja na pomieszczenie mieszkalne. Sprawa dotyczy przede wszystkim samowoli budowlanej polegającej na przebudowie części budynku mieszkalnego bez wymaganego pozwolenia i zgłoszenia, kwalifikującej się pod art. 48 Prawa budowlanego. Wojewoda D. na skutek rozpoznania odwołania decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie nałożył na inwestora Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. Nr [...]. Organ II instancji stwierdził również, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o niewłaściwą podstawę prawną. Rozstrzygnięcie organu I instancji znajduje właściwe oparcie w przepisie art. 55 ust.l pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane stanowiącym, że "uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego jest wymagane, jeżeli właściwy organ wydał, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 3, decyzję nakazującą dokonanie określonych czynności. Nie jest potrzebna również zgoda skarżącej na przebudowę części strychu, ponieważ Sąd Rejonowy dla W. F. Wydz. I Cywilny postanowieniem z dnia [...] r. dokonał podziału do korzystania z nieruchomości wspólnej stron w ten sposób, że ta część strychu która została przebudowana należy do inwestora. Bezzasadny jest również zarzut dotyczący naruszenia art. 56 ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż niezbędne w tym przypadku było tylko uzgodnienie projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, co zostało dopełnione. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 48 powołanej ustawy, Wojewoda wyjaśnił, iż właściwym w tej sprawie jest organ nadzoru budowlanego a nie organ architektoniczno-budowlany(art. 83 ust. 1). B. W. wniosła skargę do Sądu, w której domaga się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, jako rażąco naruszającej prawo i wydanej bez podstawy prawnej oraz nakazania rozbiórki samowoli budowlanej. Podnosi, iż brak odniesienia się do zarzutu naruszenia art. 48 ustawy jest niezrozumiały, bowiem ustawa nie przewiduje możliwości legalizacji samowoli budowlanej. Pozostałe zaś zarzuty są identyczne jak w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie ustosunkowując się do zarzutu wydania decyzji bez podstawy prawnej, wskazał że nie znajduje on potwierdzenia w materiale dowodowym. W pozostałym zakresie podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Uczestniczka postępowania W. C. wniosła o oddalenie skargi, przedłożyła również zaświadczenia lekarskie o stanie zdrowia córki oraz Sygn. akt IISA/Wr 401/02 3 orzeczenie o stopniu niepełnosprawności na okoliczność prowadzonej inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie zaś do przepisu art. 3 § 1 tej ustawy, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne( art. 3 § 2 pkt 1 cyt. ustawy) i polega na badaniu ich zgodności z prawem. Sąd administracyjny dokonuje kontroli na podstawie materiału dowodowego zebranego do chwili wydania zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania. Jak wynika z akt administracyjnych, organy orzekające w sprawie uznały, że przedłożone przez inwestora dokumenty są wystarczające do wydania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie części strychu przebudowanego na suszarnię. Uzasadnienia decyzji obu instancji wskazują jednak na potrzebę przypomnienia organom orzekającym w sprawie, na czym polega konstrukcja prawidłowego uzasadnienia. Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a., uzasadnienie decyzji stanowi jej integralną część. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa( art. 107 ust.3). Z uzasadnienia ma wynikać ocena faktów, prawa i subsumcji oraz celów i skutków rozstrzygnięcia. Konkretyzacja prawa dokonuje się w rozstrzygnięciu decyzji, uzasadnienie zaś ma objaśniać tok myślenia prowadzący do zastosowania przepisu prawnego w sprawie. Objaśnienie to powinno tworzyć logiczny związek i zgodność z rozstrzygnięciem i jego treścią brak wywodów sprzecznych lub rozbieżnych z rozstrzygnięciem, ścisłość i dokładność wywodów oraz kompletność motywów. A zatem ocenie Sądu nie może podlegać sama osnowa decyzji, ale decyzja jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem. Sygn. akt IISA/Wr 401/02 4 W rozpoznawanej sprawie decyzja organu I instancji zawiera praktycznie pozorność uzasadnienia, gdyż w istocie niczego nie wyjaśnia, poza jednym wyjątkiem - wskazaniem na zgodność inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego miasta Wrocławia. Dlatego też kwestia motywów podjętego rozstrzygnięcia jest tym bardziej ważna, gdyż B. W. przed wydaniem decyzji zgłosiła szereg zastrzeżeń do sporządzonego projektu budowlanego powykonawczego, w którym wskazała m.in. na jego niekompletność ( brak dokumentacji dotyczącej instalacji elektrycznej, brak dokumentów wymaganych art. 56 Prawa budowlanego) oraz zgłosiła odmienną ocenę stanu faktycznego w zakresie funkcjonowania komina obudowanego boazerią łatwopalną. Organ I instancji w ogóle nie ustosunkował się do powyższych zarzutów, nie dokonał również oceny przedłożonej dokumentacji, jedynie w uzasadnieniu decyzji wymienił, że została przedłożona. Decyzja organu II instancji zawiera natomiast wadliwość polegającą na braku ustosunkowania się do wszystkich zgłoszonych zarzutów, tak więc uzasadnienie jest niepełne. Co prawda do części zarzutów organ odwoławczy ustosunkował się, lecz w dalszym ciągu nie zostały wyjaśnione kwestie dotyczące sygnalizowanego zagrożenia spowodowanego obudową komina i jego ewentualnym użytkowaniem oraz nie wypowiedział się w zakresie podłączenia instalacji elektrycznej w spornym pomieszczeniu suszarni. Wątpliwości w tej materii nie zostały wyjaśnione i usunięte przez organy prowadzące postępowanie, tym bardziej że w projekcie budowlanym powykonawczym na str. 2 w pkt VI. "Wnioski końcowe" osoba opracowująca projekt powołała się tylko na oświadczenie inwestora , iż "komin jest całkowicie nieczynny", stąd został wyprowadzony wniosek, że nie istnieje zagrożenie pożarowe. W oparciu o to samo oświadczenie rzeczoznawca ds. p.poż. uzgodnił projekt. Skoro w dalszym ciągu istnieją w sprawie określone kwestie niewyjaśnione, nie można uznać, że materiał dowodowy został zebrany w sposób pełny a sprawa nadawała się do rozstrzygnięcia. Sąd podziela natomiast stanowisko organu odwoławczego, iż właściwym organem w przedmiocie wydania nakazu rozbiórki samowolnej inwestycji budowlanej, jest organ nadzoru budowlanego. Ponadto, co już wcześniej zostało zauważone, Sąd administracyjny sprawuje kontrolę pod względem legalności zapadłych rozstrzygnięć, i tylko w tym zakresie orzeka. Nie może więc orzekać, o co wnosi skarżąca, o rozbiórce poczynionej samowoli, gdyż w istocie Sąd zastępowałby organ administracji publicznej w tym zakresie. Z powyższych więc względów uznać należało, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. mogącym mieć wpływ na Sygn. akt IIASA/Wr 401/02 5 wynik sprawy, co skutkować musi ich uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o kosztach oparte zostało na art. 200 tej ustawy, zaś pkt II sentencji wyroku oparto na art. 152.