II SA/Wr 403/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Wojewody D. z dnia 12 maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na wykonanie robót budowlanych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 12 maja 2005 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. Nr [...] z dnia 30 marca 2005 r. odmawiającą wydania pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na budowie wewnętrznej instalacji gazu wraz z zamontowaniem gazowego kotła dwufunkcyjnego c.o/c.w oraz instalacji centralnego ogrzewania w lokalu mieszkalno-usługowym nr [...] w budynku przy ul. J. M. [...] w L. Skarga została sporządzona odręcznie, ale w sposób uniemożliwiający odczytanie jej treści i nie zawierała własnoręcznego podpisu. W związku z tym Sąd skierował do skarżącego w dniach 22 lipca 2005 r. i 5 września 2005 r. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie czytelnej i własnoręcznie podpisanej skargi /najlepiej maszynopisu/ w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie o takiej samej treści, ale pod rygorem odrzucenia skargi zostało skierowane do skarżącego ponownie w dniu 14 października 2005 r. i doręczone skarżącemu prawidłowo w dnu 19 października 2005 r. Skarżący nie zastosował się do wezwania i przed upływem wskazanego w nim terminu /ani do dnia wydania postanowienia/ nie dokonał żadnej z czynności w nim określonych. Wojewódzki Sąd Administracyjny podejmując orzeczenie zważył co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ określa wymogi formalne skargi, stanowiąc w art. 57 § 1, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym i wskazując jednocześnie dodatkowe elementy, od których uzależniona jest jej prawidłowość formalna. Z kolei z treści przepisów art. 46 § 1 powołanej powyżej ustawy, dotyczącego składników pisma procesowego wynika, że jego obligatoryjnym elementem jest m.in. osnowa wniosku i podpis strony. Warunek ten odnosi się również do skargi jako kwalifikowanej postaci pisma procesowego wnoszonego w postępowaniu sądowym, na co wskazuje powołany wcześniej art. 57 § 1 omawianej ustawy. Dodatkowo wyjaśnić należy, że podpis musi być własnoręczny i zawierać przynajmniej nazwisko wnoszącego skargę /pismo/. Brak podpisu pod treścią skargi traktowany jest jako brak formalny skargi i obliguje Sąd do wezwania strony do jego uzupełnienia i uzupełnienia ewentualnych innych braków formalnych skargi uniemożliwiających nadanie jej prawidłowego biegu z konkretnym wskazaniem sposobu dokonania czynności w ustawowo zastrzeżonym terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Ponadto Sąd w kierowanych do skarżącego wezwaniach wskazał również na konieczność nadesłania czytelnej skargi /najlepiej maszynopisu/ ze względu na niemożność ustalenia istnienia w niej obligatoryjnych elementów skargi tj. określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego oraz osnowy wniosku. Skutek niezastosowania się do wezwania został uregulowany w przepisie art. 58 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który w pkt 3 stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że skarżący otrzymał wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 19 października 2005 r., zatem termin do dokonania określonych w nim czynności upłynął z dniem 26 października 2005 r. Skarżący nie zastosował się do wezwania i w zastrzeżonym terminie nie podjął działań mających na celu skuteczne usunięcie braków formalnych skargi, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 powoływanej poprzednio ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.