II SA/Wr 406/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji Prezydenta Miasta Jeleniej Góry z dnia 6 czerwca 1995 r., nr 244/95 z rażącym naruszeniem prawa postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 czerwca 2025 r. skarżąca wniosła skargę w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji Prezydenta Miasta Jeleniej Góry z dnia 6 czerwca 1995 r., nr 244/95 z rażącym naruszeniem prawa. Powołana decyzja dotyczyła ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na modernizacji i rozbudowie istniejącego pomieszczenia usługowego w budynku nr [...] przy ul. [...] w J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej p.p.s.a. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony jest w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16.11.2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W ocenie Sądu skarga skarżącej z dnia 4 czerwca 2025 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, ponieważ nie dotyczy żadnego z aktów lub czynności, o których mowa w powyższych przepisach a tym samym również bezczynności w rozumieniu o którym mowa w punktach 8 i 9. Brak jest podstaw do zakwalifikowania sprawy objętej skargą jako podlegającej kognicji sądów administracyjnych. Wobec tego skargę wniesioną w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji Prezydenta Miasta Jeleniej Góry z dnia 6 czerwca 1995 r., nr 244/95 z rażącym naruszeniem prawa należy uznać za niedopuszczalną. Wskazać należy, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma na celu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji administracyjnych dotkniętych poważnymi wadami prawnymi – dotyczącymi zarówno treści decyzji administracyjnej, jak i sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie. Wniesienie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest możliwe po ostatecznym zakończeniu postępowania administracyjnego. Zagadnienie stwierdzenia nieważności decyzji zostało uregulowane w art. 156 i następne ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572). Mając na uwadze powyższe, skoro skarga nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., to tym samym wyłączona została możliwość merytorycznego rozpoznawania jej przez sąd administracyjny. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że niniejsza skarga nie podlega rozpoznaniu przez Sąd z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego, dlatego i na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga ta podlega odrzuceniu.