II SA/Wr 408/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi L. R. na decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia 18 maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych /z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych/ postanawia: odrzucić skargę. L. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Powiatowego tej Agencji orzekającą o odmowie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych. Po doręczeniu wezwania do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie należnego wpisu sądowego, skarżący skierował do Sądu podanie, zawierające prośbę o zwolnienie z opłaty sądowej w kwocie określonej w wezwaniu. Postanowieniem z dnia 18 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie z wpisu od skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 stycznia 2006 r. – wydanym po rozpoznaniu zażalenia L. R. na postanowienie Sądu I instancji – oddalił zażalenie. W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobligowany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego dotyczącego należnej opłaty. W dniu 10 marca 2006 r. doręczone zostało skarżącemu wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu albo na podany numer rachunku bankowego Sądu wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. W treści wezwania wskazany został również skutek nieuiszczenia wpisu określony w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), a zamieszczone poniżej pouczenie informowało o możliwości złożenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Przepis art. 230 powołanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że "Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały" (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że "Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania." (§ 2). Przywołana wyżej regulacja określa wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 (zd. pierwsze), że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy. Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu prawidłowo w dniu 10 marca 2006 r. zatem ustawowy termin do dokonania wskazanej w wezwaniu czynności upłynął z dniem 17 marca 2006 r. Skarżący, nie zastosował się do wezwania i nie uiścił należnej kwoty wpisu sądowego, ani też przed upływem ustawowo zastrzeżonego terminu nie wniósł zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego dotyczące wpisu. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny - stosując przepis art. 220 § 3 powoływanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.