II SA/Wr 408/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu urządzenia reklamowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli § 3 art. 61 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie G. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. Nr [...], nakazującą G. Sp. z o.o. – inwestorowi robót budowlanych związanych z instalacją urządzeń reklamowych na budynku przy Pl. [...] we W. (na elewacjach budynku od strony Pl. [...] oraz ul. [...]) - demontaż przedmiotowego urządzenia reklamowego wraz ze stalowymi kotwami zagłębionymi w elewacji budynku, stanowiącymi integralną część (element montażowy) przedmiotowej reklamy i jej podświetlaniem, i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W skardze strona skarżąca zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że egzekucja obowiązku objętego zaskarżoną decyzją rodzi niebezpieczeństwo powstania po stronie Spółki szkody w postaci utraty nakładów finansowych poniesionych na rzecz realizacji rozbiórki urządzenia reklamowego, którego zgodna z przepisami obecność na elewacji budynku przy pl. Solidarności 1/3/5 jest przedmiotem niniejszego postępowania. W konsekwencji, strona skarżąca będzie musiał ponieść nakłady finansowe w celu wykonania nałożonego obowiązku, a następnie ponownego montażu reklamy w razie przychylenia się Sądu do argumentacji strony skarżącej. Co najważniejsze, ze względu na zapisy umowy najmu wiążącej stronę skarżącą i Wspólnotę Mieszkaniową przy pl. [...] demontaż reklamy spowoduje rozwiązanie umowy. Nawet zatem, jeśli w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dojdzie do zmiany rozstrzygnięcia, inwestycja przestanie mieć dla strony skarżącej znaczenie, a co za tym idzie – wszystkie podjęte przez stronę skarżącą starania w niniejszym postępowaniu i w postępowaniu przed organami administracji publicznej zostaną zniweczone. Odnosząc się do podniesionych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności, należy wskazać, że z przepisu art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Nie każdy zatem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, publ. LEX nr 220325). Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu do wykonania nie kwalifikuje się decyzja podjęta na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., tj. o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, a z taką decyzją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. W myśl bowiem art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, zwłaszcza gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja kasacyjna nie podlega wykonaniu w w/w rozumieniu, a co za tym idzie – nie może ona spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem przesłanek do zastosowania art. 61 § 3 w/w ustawy. W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stąd wniosek w tym przedmiocie nie został, po myśli art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniony.