II SA/Wr 409/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Alicja Palus, Sędziowie Sędzia WSA - Władysław Kulon, Sędzia NSA - Andrzej Wawrzyniak (spr.), , Protokolant asystent sędziego - Wojciech Śnieżyński, , po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi A.P. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku po byłej piekarni do stanu poprzedniego oddala skargę w całości. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie art. 104 § 1 kpa i art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) nakazał A. i W.P. doprowadzenie budynku po byłej piekarni, będącego w przebudowie na budynek handlowy w W. przy ul. [...], na działce nr 939, do stanu poprzedniego, poprzez: – rozbiórkę elementów obiektu wykonanych w oparciu o zatwierdzony decyzją Starosty W. z dnia 19 maja 2011 r. nr 188/11 projekt budowlany, – rozbiórkę wykonanych elementów oraz przywrócenie ich poprzedniego stanu, których nie obejmował powyższy projekt (elementy zewnętrzne w zakresie stolarki okiennej i drzwiowej, warstwa docieplenia elewacji). W uzasadnieniu organ I instancji podał, że inwestor uzyskał od Starosty W, decyzją z dnia [...] r. nr [...] pozwolenie na budowę o treści: "zmiana sposobu użytkowania budynku produkcyjnego – piekarni na budynek usługowy – sklep spożywczy". Zakres projektu obejmował roboty budowlane wewnątrz budynku. Teren, na którym zlokalizowany jest obiekt, znajduje się w strefie ochrony konserwatorskiej D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W.. Po przeprowadzeniu w dniu 25 września 2012 r. kontroli tego zadania inwestycyjnego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że roboty budowlane wykonywane są niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Wykonano m.in. prace zewnętrzne, których nie obejmował zatwierdzony projekt (ocieplenie ścian płytami styropianowymi, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej ze zmianą gabarytów i przebudowę części otworów). Na powyższe roboty zewnętrzne inwestor nie posiadał uzgodnienia (pozwolenia) Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we W.. Z tego powodu organ uznał, że inwestor dopuścił się wprowadzenia istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego z art. 36a ust. 1 w związku z ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Organ I instancji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał postanowienie z dnia [...] r. nr [...] nakazujące wstrzymanie wykonywanych robót. Na postanowienie to złożył zażalenie pełnomocnik inwestora i zostało ono uchylone przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.. W dniu 6 grudnia 2012 r. Powiatowy Inspektor wystąpił do D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. o wyrażenie opinii o wykonanych robotach w przedmiotowym budynku oraz określenie możliwości ich legalizacji. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. zawiesił z urzędu prowadzone postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we W.. W dniu 14 stycznia 2013 r. organ I instancji otrzymał pismo od D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. negatywnie opiniujące wykonane roboty. Zaznaczając, że wnioskiem z dnia 18 lutego 2013 r. inwestorzy wystąpili do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie wyżej wymienionego budynku, organ I instancji podniósł, iż rozpatrując ten wniosek stwierdził, że przedmiotowe roboty budowlane nie stanowią "budowy" i dlatego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie wnioskowanych pomieszczeń. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. podał, że postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] "wznowił zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie istotnych odstępstw". Następnie zawiadomieniem z dnia 29 maja 2013 r. określono zakres prowadzonego postępowania administracyjnego jako w sprawie robót remontowo-budowlanych zewnętrznych i wewnętrznych z instalacjami. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. zobowiązał inwestorów do opracowania i przedłożenia kompletnego projektu budowlanego zamiennego na realizowaną niezgodnie z zatwierdzonym projektem inwestycję. Organ I instancji wskazał, że w dniu 1 sierpnia 2013 r. do inspektoratu wpłynęły 3 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego. Stwierdzając, że dokumentacja była niekompletna i nie zawierała uzgodnienia z D. Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków we W., Powiatowy Inspektor wezwał inwestorów do uzupełnienia przedłożonego projektu, a po jego otrzymaniu przesłał go do D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. celem uzgodnienia. Pismem z dnia 8 listopada 2013 r. organ ochrony zabytków podał, że nie widzi możliwości legalizacji wykonanych robót na zewnątrz budynku i dlatego organ I instancji uznał, że brak pozytywnego stanowiska D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. stanowi przeszkodę do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i legalizacji wykonanych robót. Organ I instancji podniósł, że w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...], którą nakazał inwestorom zaniechanie wykonywania dalszych robót w wyżej wymienionym budynku. Decyzja ta została zaskarżona przez stronę, a D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia 16 grudnia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. zawiadomił o zmianie wszczętego postępowania administracyjnego w zakresie kręgu stron oraz wyznaczył termin przeprowadzenia oględzin obiektu. W trakcie kontroli w dniu 8 stycznia 2015 r. stwierdzono, że roboty budowlane i instalacyjne wewnątrz obiektu są zakończone, natomiast na zewnątrz jest wykonane docieplenie ścian elewacji styropianem, bez kolorystyki, brak jest schodów zewnętrznych oraz parkingu. Ponadto otrzymano informację, że inwestor nie posiada wymaganego uzgodnienia robót zewnętrznych i projektu zamiennego z D. Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków we W.. Pismem z dnia 12 stycznia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. poinformował inwestorów o dalszym toku załatwienia prowadzonej sprawy, a inwestorzy nie wnieśli uwag. Wskazując na powyższe organ I instancji podał, że z powodu niewykonania obowiązku przedłożenia kompletnego projektu budowlanego zamiennego oraz wobec sprzeciwu D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. na wykonane roboty, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nakazał niniejszą decyzją doprowadzenie przebudowanego budynku do stanu poprzedniego. Odwołując się od powyższej decyzji W.P. wniósł o jej uchylenie, zarzucając naruszenie art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane przez jego wadliwe zastosowanie. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., po rozpatrzeniu odwołania W.P., powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekając o istocie sprawy nakazał A. i W.P. doprowadzenie budynku po byłej piekarni, będącego w przebudowie na budynek handlowy w W. przy ul. [...], na działce nr 939, do stanu poprzedniego, poprzez przywrócenie stanu poprzedniego elewacji – usunięcie efektu robót budowlanych, których nie obejmował projekt zatwierdzony decyzją Starosty W. z dnia [...] r. nr [...] o pozwoleniu na budowę, to jest doprowadzenie przebudowanego otworu okiennego do stanu poprzedniego, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej na odpowiadającą poprzednio istniejącej w budynku oraz usunięcie warstwy docieplenia elewacji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w jego ocenie nie budzi wątpliwości, że przy realizacji przedmiotowej inwestycji doszło do istotnych odstąpień od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego i że inwestorzy nie przedłożyli w wyznaczonym terminie projektu budowlanego zamiennego, przez co nie wypełnili obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r. nr [...]. Przytaczając art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w badanym przypadku inwestorzy odstąpili od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego poprzez wykonanie dodatkowych robót budowlanych w ramach przebudowy obejmujących wymianę okien, przebudowę jednego otworu okiennego i osadzenie w nim drzwi aluminiowych jednoskrzydłowych oraz wykonanie ocieplenia na wszystkich ścianach elewacji. Takie roboty bowiem, z racji tego, że obiekt znajduje się na terenie wpisanym do rejestru zabytków (decyzja nr [...] z dnia [...] r.), zgodnie z art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego wymagały przed ich wykonaniem pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Wobec powyższego organ I instancji był zobowiązany do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Powołując się na treść akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że inwestorzy nie przedstawili w oznaczonym terminie wymaganego projektu zamiennego, gdyż pozytywna decyzja D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. powinna stanowić część wymaganej dokumentacji zamiennej. Organ II instancji wywodził przy tym, że przez niewykonanie obowiązku z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego rozumie się nie tylko sytuację, w której inwestor w żaden sposób nie reaguje na decyzję nakazową, ale również gdy przedstawia projekt budowlany, ale niekompletny albo taki, który jako niezgodny z obowiązującymi przepisami np. techniczno-budowlanymi czy regulującymi zakres i formę projektu budowlanego, nie mógł zostać zatwierdzony. Przywołując następnie art. 51 ust. 4 i ust. 5 Prawa budowlanego organ odwoławczy podniósł, że w rozpatrywanym przypadku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał inwestorom doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu poprzedniego, poprzez: - rozbiórkę elementów obiektu, wykonanych w oparciu o zatwierdzony decyzją Starosty W. z dnia [...] r. nr [...] projekt budowlany, - rozbiórkę wykonanych elementów oraz przywrócenie ich poprzedniego stanu, których nie obejmował powyższy projekt (elementy zewnętrzne w zakresie stolarki okiennej i drzwiowej, warstwa docieplenia elewacji). W ocenie organu II instancji stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest słuszne co do tego, że należało w konsekwencji niewykonania obowiązku przez inwestorów nakazać im doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, jednak Powiatowy Inspektor błędnie określił stan poprzedni jaki należy osiągnąć decyzją. Niesłusznie bowiem uznał, że usunięty ma zostać również efekt robót, które wykonano na podstawie uzyskanej decyzji o pozwoleniu na budowę i które nie stanowią istotnego odstąpienia od tej decyzji. Efekt robót mieszczący się w ramach udzielonego pozwolenia na budowę nie stanowi istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu i jest legalny, a efekt samowolnego odstąpienia da się wyodrębnić z całokształtu inwestycji i dlatego tylko on – jako stanowiący naruszenie prawa – powinien zostać usunięty w ramach doprowadzenia robót do stanu poprzedniego. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła A.P.. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenia prawa, to jest: - art. 138 § 1 pkt 2 kpa – przez jego niewłaściwe niezastosowanie, - art. 107 § 1 kpa – przez jego niezastosowanie, - art. 7 i 80 kpa – przez błędną ocenę stanu faktycznego, - art. 7-9 kpa – przez ich niezastosowanie. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 720 zł. Rozwijając podniesione zarzuty skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja "co prawda posiada podstawę prawną wynikającą z kpa, ale nie posiada podstawy prawnej wynikającej z Prawa budowlanego, a jest decyzją orzekającą co do istoty sprawy. To oznacza, że powinna posiadać podstawę prawną do orzeczenia merytorycznego". Zdaniem skarżącej, zaskarżona decyzja jest niewykonalna, gdyż nałożony obowiązek nie jest jednoznaczny i zobowiązani w istocie nie wiedzą, co mają zrobić. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie określił i nie wyjaśnił: a) który przebudowany otwór okienny należy doprowadzić do stanu poprzedniego, gdyż budynek posiadał wiele otworów okiennych; b) na czym ma polegać wymiana stolarki okiennej i drzwiowej oraz jaka to była stolarka okienna i drzwiowa poprzednio istniejąca w budynku, gdyż poprzednio istniejącej inwestor już nie posiada, ponieważ została zutylizowana. W opinii skarżącej, D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego nakazane roboty zlikwidują rzekomo powstałe istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Skarżąca stwierdziła, że wykonane roboty związane z wymianą stolarki okiennej i drzwiowej oraz dociepleniem budynku nie są tymi robotami (odstąpieniami), o których mowa w art. 36a Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.). Przepis art. 36a ust. 1 tej ustawy stanowi, że istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W myśl ust. 5 tego artykułu, nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: 1) zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, 2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, 3) (uchylony), 4) (uchylony), 5) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, 6) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, 7) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. Stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W myśl ust. 5 tego artykułu, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W rozpatrywanej sprawie inwestorzy A. i W.P., realizując roboty budowlane w budynku po byłej piekarni, przebudowanym na budynek handlowy w W. przy ul. [...], na działce nr 939, niezgodnie z udzielonym decyzją Starosty W. z dnia [...] r. nr [...] pozwoleniem na budowę, ocieplili ściany zewnętrzne płytami styropianowymi, wymienili stolarkę okienną i drzwiową ze zmianą gabarytów oraz przebudowali jeden z otworów okiennych na otwór drzwiowy. Takie roboty budowlane stanowiły istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego w szczególności z tego względu, że obiekt, w którym je wykonano, znajduje się na terenie wpisanym do rejestru zabytków (decyzja nr [...] z dnia [...] r.) i dlatego zgodnie z art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego wymagały przed ich wykonaniem pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Z uwagi na powyższe, w dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał decyzję nr [...], którą – na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego – zobowiązał A. i W.P. do opracowania i przedłożenia kompletnego projektu budowlanego zamiennego na przebudowę i roboty remontowo-budowlane wykonane w wyżej wymienionym budynku, w terminie do 10 sierpnia 2013 r. Inwestorzy przedłożyli projekt budowlany zamienny, jednak nie uzyskali pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W.. Zauważyć przy tym należy, że w piśmie z dnia 8 listopada 2013 r. Wojewódzki Konserwator Zabytków podał, że nie widzi możliwości legalizacji wykonanych robót na zewnątrz budynku. W tym stanie rzeczy organ I instancji prawidłowo uznał, że brak pozytywnego stanowiska D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. stanowi przeszkodę do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i legalizacji wykonanych robót. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. jednak wadliwie nakazał inwestorom doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu poprzedniego, niewłaściwie formułując ten obowiązek, co prawidłowo zostało dostrzeżone przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.. Organ ten, po rozpatrzeniu odwołania W.P., powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylił decyzję organu I instancji w całości i orzekając o istocie sprawy, zgodnie z przywołanymi w uzasadnieniu decyzji przepisami Prawa budowlanego, nakazał A. i W.P. doprowadzenie budynku po byłej piekarni, będącego w przebudowie na budynek handlowy w W. przy ul. [...], na działce nr 939, do stanu poprzedniego, poprzez usunięcie jedynie efektu robót budowlanych, których nie obejmował projekt zatwierdzony decyzją Starosty W. z dnia [...] r. nr [...] o pozwoleniu na budowę. Zaskarżone rozstrzygnięcie jest konsekwencją niemożności uznania za wykonanie przez inwestorów w terminie obowiązku nałożonego na nich decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r. nr [...] z uwagi na brak spełnienia wymogów określonych w art. 39 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a zatem wynika z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów stwierdzić trzeba, iż w realiach rozpatrywanej sprawy nie są one uzasadnione. Co do zarzutu, że zaskarżona decyzja "co prawda posiada podstawę prawną wynikającą z kpa, ale nie posiada podstawy prawnej wynikającej z Prawa budowlanego, a jest decyzją orzekającą co do istoty sprawy. To oznacza, że powinna posiadać podstawę prawną do orzeczenia merytorycznego", zaakcentować wypada, że nie ma znaczenia, czy w decyzji przywołano konkretne przepisy, stanowiące jej podstawę prawną. Istotne jest tylko, czy przepisy takie rzeczywiście istnieją. W niniejszej sprawie przepisy takie istnieją – podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest w szczególności art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Podkreślić przy tym trzeba, że organ II instancji przywołał i przytoczył stosowne przepisy ustawowe w uzasadnieniu swojej decyzji. Zaskarżona decyzja posiada więc wynikającą z Prawa budowlanego podstawę prawną do orzeczenia merytorycznego. Nie jest też uzasadniony zarzut, że zaskarżona decyzja jest niewykonalna, gdyż nałożony obowiązek nie jest jednoznaczny i zobowiązani w istocie nie wiedzą, co mają zrobić. Rozbudowując ten zarzut skarżący podnieśli, że D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie określił i nie wyjaśnił: a) który przebudowany otwór okienny należy doprowadzić do stanu poprzedniego, gdyż budynek posiadał wiele otworów okiennych; b) na czym ma polegać wymiana stolarki okiennej i drzwiowej oraz jaka to była stolarka okienna i drzwiowa poprzednio istniejąca w budynku, gdyż poprzednio istniejącej inwestor już nie posiada, ponieważ została zutylizowana. Ustosunkowując się do powyższych twierdzeń skarżącej stwierdzić trzeba, że do wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest – według jej jednoznacznej treści – doprowadzenie przebudowanego otworu okiennego do stanu poprzedniego, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej na odpowiadającą poprzednio istniejącej w budynku oraz usunięcie warstwy docieplenia elewacji. Z powyższego wynika zatem, że w celu wykonania omawianej decyzji konieczne jest porównanie wykonanych robót budowlanych obejmujących przebudowę otworu okiennego, wymianę stolarki okiennej i drzwiowej oraz ocieplenie elewacji, z treścią zatwierdzonego projektu budowlanego. Odnosząc się zaś do szczegółowych zarzutów, opisanych w punktach a) i b), stwierdzić należy, że doprowadzony "do stanu poprzedniego" ma być otwór okienny przebudowany przez inwestorów na drzwiowy, niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, a nie jakiś bliżej nieokreślony otwór – jeden z wielu istniejących w przedmiotowym budynku. Inwestorzy mają przecież niewątpliwie wiedzę, który otwór okienny przebudowali niezgodnie z projektem i tylko ten otwór mają doprowadzić "do stanu poprzedniego", czyli z drzwiowego na okienny. Wymiana zaś stolarki okiennej i drzwiowej polegać ma jej wymianie nie na tę samą, która była uprzednio i obecnie już nie istnieje, ale na taką samą, to jest o takich samych parametrach i właściwościach, jak uprzednio istniejąca, a więc nie z PCV, jak niezgodnie z projektem wymieniona, lecz na drewnianą o gabarytach takich, jak przed wymianą. W świetle powyższego brak jest podstaw do skutecznego zakwestionowania prawidłowości zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji wyroku.