II SA/Wr 41/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. w przedmiocie opłaty rocznej z tytułu współużytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej postanawia odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo E. S. zatytułowane skarga na Starostę Z. z treści, której wynika, że kwestionuje on wysokość opłaty rocznej z tytułu współużytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz pismo zatytułowane zażalenie na niezałatwienie skargi w terminie, w którym kwestionuje działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. w przedmiocie ustalenia tejże opłaty. Ponadto skarżący odrębnym pismem, złożonym wraz z wymienionymi, zwrócił się do tut. Sądu o wyjaśnienie wysokości opłat za użytkowanie wieczyste przypisanych na 2014 r. W związku z powyższymi rozbieżnościami pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu oraz sprecyzowanie co jest przedmiotem skargi. Jednocześnie pouczono o treści art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych. Odpowiadając w zakreślonym terminie na wezwanie skarżący ogólnikowo wyjaśnił, że "Przedmiotem skargi jest równe traktowanie wszystkich użytkowników ul. F.w Z.", a jako skarżony organ podał Starostę Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej jako p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi przez precyzyjne określenie aktu, którego kontroli domaga się przez tutejszy Sąd. Tymczasem precyzyjne oznaczenie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi obowiązek strony, który nie może zostać przerzucony na Sąd. W realiach niniejszej sprawy skarżący jedynie ogólnikowo wskazał, że przedmiotem jego skargi jest "równe traktowanie wszystkich użytkowników ul. F. w Z.". Tak sprecyzowany przedmiot uniemożliwiał nadanie złożonej skardze dalszego biegu, w tym dokonanie oceny, czy należy ona do kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Wyjaśnić także należy, że stronie wezwanej do usunięcia braków formalnych złożonego pisma nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie sposobu wykonania wezwania, jeżeli zawiera ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności, których dopełnienie jest wymagane do nadania sprawie dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I FSK 536/08). W rozpoznawanej sprawie takie właśnie wezwanie – wskazujące sposób usunięcia braku formalnego skargi - miało miejsce. Skarżący został także pouczony, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie spowoduje - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a – jej odrzucenie. Ponadto, w celu ułatwienia sprecyzowania przedmiotu skargi, poinformowano skarżącego o zakresie sprawowanej przez sądy administracyjne kontroli działalności administracji publicznej. Mając zatem na względzie to, że w niniejszej sprawie, w zakreślonym terminie, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez jej sprecyzowanie w sposób pozwalający nadać dalszy bieg - zasadnym było jej odrzucenie, co orzeczono w sentencji, na podstawie opisanych na wstępie regulacji normatywnych.