II SA/Wr 411/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, Sędziowie Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, Protokolant Izabela Krajewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 lutego 2009r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie Ośrodka Próbnej Eksploatacji G. postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie: Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr SKO [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po rozpatrzeniu odwołania W. K., reprezentowanego przez Ł. D. oraz E. K., H. D, W. Ż, S. K., Z. N., Z.N., S. P., B. K., J. I., R. S., J. M., M. M., K. L., M. S., S. P., S. S. reprezentowanych przez W. K., od decyzji organu I instancji z dnia [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczna o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie Ośrodka Próbnej Eksploatacji G. wraz z gazociągiem wysokiego ciśnienia PN17MPa, DN 50mm w miejscowości Pracze – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Pełnomocnik skarżącej M. S.- S. S. ( pełn.k. 18) wniósł do tut. Sądu skargę na oznaczoną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, że zaskarżona decyzja została wydana w ramach postępowania nadzwyczajnego prowadzonego w trybie art. 145 i nast. Kpa, regulujących postępowanie administracyjne służące weryfikacji ostatecznych decyzji administracyjnych przez pryzmat przesłanek wznowieniowych, określonych w art. 145 § 1 i 145a § 1 Kpa. Instytucja wznowienia postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte, co najmniej jedną z kwalifikowanych wadliwości procesowych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 i 145a § 1 Kpa. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania może zostać wszczęte z urzędu lub na wniosek strony. Złożenie wniosku wszczyna postępowanie wstępne, które powinno zakończyć się załatwieniem sprawy rozstrzygnięciem przewidzianym w art.149 Kpa. Obowiązkiem organu, do którego wpływa wniosek o wznowienie postępowania jest zbadanie w pierwszej kolejności, czy wniosek został wniesiony przez osobę będącą stroną, czy został on złożony w ustawowym terminie oraz czy wnoszący go podmiot powołuje się na przesłanki określone w art. 145 §1 lub 145a Kpa. Dopiero pozytywna weryfikacja wniosku pod względem tych przesłanek może skutkować wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 2 Kpa, a dalej przeprowadzeniem przez organ postępowania, co do przyczyn wznowienia i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W przypadku zaś nie spełnienia którejkolwiek z przyczyn formalnych organ, na podstawie art. 149 § 3 Kpa, zobowiązany jest wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania. Od decyzji organu odwoławczego odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu ( art. 149 §3 Kpa) przysługuje odwołanie, chyba że decyzja ta została wydana przez naczelny organ administracji państwowej lub przez kolegium odwoławcze przy sejmiku ( por uchwała SN z 23 września 1993r., sygn. akt III AZP 16/93). Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na decyzję wydaną na podstawie art. 149 §3 Kpa konieczne jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. Dopiero po otrzymaniu decyzji będącej rozstrzygnięciem tak wniesionego odwołania możliwe jest, z zachowaniem trzydziestodniowego terminu, wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy skarżąca M. S. nie uczestniczyła w jakimkolwiek charakterze, na żadnym etapie w postępowaniu wszczętym wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie Ośrodka Próbnej Eksploatacji Grabówka wraz z gazociągiem wysokiego ciśnienia PN17MPa, DN 50mm w miejscowości Pracze. Tym samym skarżąca nie złożyła odwołania od decyzji organu I instancji wydanej w przedmiotowej sprawie, nie spełniając podstawowej przesłanki dopuszczalności skargi, co stanowi tym samym naruszenie cyt. wyżej art. 52 § 1 p.p.s.a. Na marginesie należy jedynie wspomnieć, że w kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi był w istocie ojciec skarżącej S. S., który na etapie postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego w tej sprawie występował jedynie jako pełnomocnik skarżącej. Na wezwanie Sądu z dnia 19 sierpnia 2008r. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej bądź oświadczenie, czy również jest skarżącym, S. S. przedłożył tylko pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu swojej córki M. S. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę, jako niedopuszczalną odrzucił