II SA/Wr 412/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Olga Białek, , , po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Spółka z o.o. A we Wrocławiu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 17 października 2007r. sygn. akt II SA/Wr 412/07 odrzucającego skargę Spółki z o.o. A we W. w sprawie ze skargi Spółki z o.o. A we W. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku użytkownika wieczystego w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 17 października 2007 r., (sygn.akt II SA/ Wr 412/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny we W.odrzucił skargę wniesioną przez Spółkę z o.o. A z siedzibą we W.- reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika: adwokat P. L. - na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku użytkownika wieczystego w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej Spółki wniosła zażalenie zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wydanego postanowienia i w związku z powyższym wnosząc o: 1/ uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do SKO w L.celem merytorycznego rozpoznania skargi; 2/ zasądzenie od uczestnika postępowania na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania; 3/rozpoznania zażalenia jako oczywiście uzasadnionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.w odpowiedzi na zażalenie wniosło o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przez pojęcie "postanowienie kończące postępowanie" użyte w przywołanym wyżej przepisie należy rozumieć takie postanowienie, które kończy całe postępowanie i zamyka drogę do wydania wyroku. Wobec powyższego, nie budzi zdaniem Sądu wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi – bez względu na przyczynę - jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Także zatem postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu jej niedopuszczalności jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Powyższe prowadzi do wniosku, że jedynym prawnie dopuszczalnym środkiem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007r. o odrzuceniu skargi Spółki z o.o. A we W. z powodu niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej, na podstawie art. 173 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest skarga kasacyjna. Pełnomocnik skarżącego wniósł natomiast od powyższego postanowienia zażalenie, a więc środek prawny który mu w tym wypadku nie przysługiwał. Dodać należy, że środek prawny wykorzystany dla wzruszenia postanowienia został przez profesjonalnego pełnomocnika określony w sposób bezpośredni, przez nazwanie go zażaleniem, a w sposób pośredni, przez zawnioskowanie o zastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny autokontroli przewidzianej w art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – a więc instytucji prawnej właściwej jedynie dla zażaleń. W ocenie Sądu jednoznaczne określenie środka zaskarżenia dokonane przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej Spółki – adwokata - jest wiążące i Sąd nie ma możliwości dokonywania zmian, lub też jakichkolwiek odmiennych ocen w tym zakresie. Z przedstawionych wyżej względów, na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie jako niedopuszczalne należało zatem odrzucić. Jednocześnie można zauważyć, że nawet gdyby przyjąć mniej rygorystyczną ocenę wniesionego przez adwokata środka zaskarżenia, przyjmując że został on mylnie oznaczony i mamy do czynienia ze skargą kasacją, to i tak istniałaby konieczność jego odrzucenia. Mając zatem na względzie przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.