II SA/Wr 412/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Cz.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 412/12 w sprawie ze skargi Cz.K. na decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej – Powiatowy Zarząd Rolnictwa w G.Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przejścia gospodarstwa rolnego na własność Państwa postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Cz.K. na decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej – Powiatowy Zarząd Rolnictwa w G.Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przejścia gospodarstwa rolnego na własność Państwa jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.), bowiem zaskarżona decyzja jest rozstrzygnięciem organu I instancji, od którego przysługiwało prawo odwołania się w ciągu 14 dni do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we W.. W dniu 11 lipca 2012 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2012 r. referendarz sądowy uwzględnił powyższy wniosek. Pismem z dnia 20 sierpnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka - Izba Adwokacka we W. poinformowała o wyznaczeniu na pełnomocnika z urzędu skarżącego adwokata W.L.. W dniu 17 września 2012 r. pełnomocnik skarżącego złożyła do Sądu "Opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego". Pismem z dnia 20 września 2012 r., zatytułowanym "wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy", skarżący - w związku z otrzymaną Opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z którą się nie zgodził, wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uzasadniając swoje żądanie skarżący wskazał, że odwołanie od decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej – Powiatowy Zarząd Rolnictwa w G.Ś. z dnia [...] r. Nr [...] było złożone w terminie i jego ojciec otrzymał pismo w I kw.1958 r. z Prezydium WRN we W., które podtrzymywało w mocy w/w decyzję PPRN w G.Ś.. Osobiście – jak wskazał skarżący - to pismo czytał. Niestety pisma tego jego ojciec nie zachował, jak i innych pism od Ministerstwa Rolnictwa i Rady Państwa, które utrzymywały w mocy w/w decyzję PPRN w G.Ś.. Na jakiej podstawie tak Sąd jak i adwokat W. Lewicka stwierdzają stanowczo, że nie zostało wniesione odwołanie w tej sprawie do Prezydium WRN we W.. Skarżący wskazał także, że w lipcu b.r. wystąpił do D. Urzędu Wojewódzkiego we W. jak i do Starostwa Powiatowego w G. o wydobycie dokumentu PWRN we W. w tej sprawie, niestety nie otrzymał żadnej odpowiedzi, został zignorowany. W tej sytuacji wniósł by Sąd wystąpił o wydobycie w/w dokumentu. Do pisma skarżący dołączył pismo w tej sprawie. W związku z powyższym, skarżący wniósł ponownie o stwierdzenie nieważności orzeczenia PPRN w G.Ś. Nr [...] i wydanie nieruchomości. W nawiązaniu do w/w pisma wezwaniem z dnia 24 września 2012 r. Przewodniczący Wydziału II zwrócił się do skarżącego o sprecyzowanie jak należy potraktować pismo z dnia 20 września 2012 r., w terminie 7 dni od daty jego doręczenia pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia 28 września 2012 r., w którym wskazał, że pismo z dnia 20 września 2012 r. jest prośbą o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie nieważności orzeczenia PPRN w G.Ś. Nr [...], ponieważ Sąd błędnie stwierdza, że jego ojciec nie odwołał się od w/w orzeczenia. Odwołanie było wniesione w terminie i było pismo z WRN we W., które utrzymywało w mocy w/w orzeczenie PPRN w G.Ś. Skarżący je czytał, niestety pisma tego ojciec nie zachował. Zatem wniósł o rozpatrzenie tej sprawy jako skargi na decyzję II instancji. Ponownie wniósł także o to, by Sąd wystąpił do D.U.W. we W. o wydobycie dokumentu WRN we W. w tej sprawie, ponieważ jego wystąpienie z dnia 9 lipca 2012 r. D. Urząd Wojewódzki we W. zignorował. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonej w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a.. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Cz.K. na decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej – Powiatowy Zarząd Rolnictwa w G.Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przejścia gospodarstwa rolnego na własność Państwa jako. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu wraz z pouczeniem w dniu 6 lipca 2012 r.. Ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru wynika, że adresat odebrał je osobiście. Należało zatem przyjąć, że skarżący został prawidłowo pouczony o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wymogach formalnych jakie powinna ona spełniać i terminie jej wniesienia. Pismem z dnia 20 września 2012 r., sporządzonym osobiście, skarżący zakwestionował powyższe postanowienie i ponownie wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego w niniejszej sprawie orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej – Powiatowy Zarząd Rolnictwa w G.Ś. z dnia [...] r. Nr [...]. Z uwagi na tak sformułowane żądanie, Sąd stwierdził, że pismo skarżącego z dnia 20 września 2012 r. należy potraktować jako skargę kasacyjną od postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2012 r.. Jednocześnie należało uznać, że ta skarga kasacyjna nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Stąd też uznano wniesioną skargę kasacyjną za niedopuszczalną i wobec powyższego należało ją odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a.. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie należy także zauważyć, że zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 28 czerwca 2012 r.. zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 lipca 2012 r.. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego postanowienia upływał w dniu 6 sierpnia 2012 r.. Skarga kasacyjna została złożona przez Cz.K. dopiero w dniu 20 września 2012 r.. Zatem z uchybieniem wskazanego w powołanym wyżej art. 177 § 1 p.p.s.a. terminu. Powyższe uprawniałoby także do odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. k.g.