II SA/Wr 415/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. i M.W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 415/03 w sprawie ze skargi D., M., M. i J.W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji dot. umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki postanawia: odmówić D.W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 31 października 2012 r. (data złożenia w Sądzie) D. i M.W. wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 415/03 w sprawie ze skargi D., M., M. i J.W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji dot. umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki. Na uzasadnienie wniosku podali, że "z akt sądowych zostało wyrzucone pełnomocnictwo procesowe do przyznanego mi pełnomocnika z urzędu". Wraz z wnioskiem została złożona skarga kasacyjna D.W. podpisana przez adwokat A.K., do której dołączono pełnomocnictwo udzielone adwokatowi przez D.W.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismem z dnia 6 listopada 2012 r. wezwano M.W. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej wraz z odpisami – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek D.W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługiwał na uwzględnienie. W myśl art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008 r. (sygn. akt II SA/Wr 451/03) został skarżącej D.W. doręczony w dniu 11 lutego 2009 r. (dowód doręczenia, k. 210 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 31 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną od tego wyroku, uzasadniając to faktem, iż skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2009 r.). W dniu 11 września 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo Wicedziekana Okręgowej Rady Adwokackiej we W. informujące (także skarżących), że na pełnomocnika z urzędu wyznaczono adwokata K.G. (k. 308 akt sądowych). Następnie postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 r. WSA we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 31 marca 2009 r. Następnie w dniu 8 marca 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo adwokata K.G. informujące, że nadal próbuje on uzyskać od skarżących pełnomocnictwo do działania w ich imieniu (k. 380 akt sądowych). Natomiast postanowieniem z dnia 28 października 2010 r. (sygn. akt II OZ 1083/10) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 16 listopada 2009 r. Wobec tego postanowieniem z dnia 19 listopada 2010 r. (sygn. akt II SA/Wr 415/03) WSA we Wrocławiu stwierdził, że od dnia 28 października 2010 r. wyrok z dnia 18 grudnia 2008 r. jest prawomocny. Wobec powyższego należy stwierdzić, że obecnie złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie z dwóch powodów. Przede wszystkim należy powiedzieć, że skarżąca w żaden sposób nie wykazała, iż wniosek złożony w dniu 31 października 2012 r. został wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zakładając, że strona miała 30 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem na złożenie skargi kasacyjnej, to termin ten upłynął w marcu 2009 r. Gdyby przyjąć, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej można liczyć od chwili, kiedy przyznany pełnomocnik z urzędu mógł zapoznać się z aktami sprawy i miał możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, to termin 30-dniowy również upłynąłby w roku 2009. Natomiast skarżąca wnioskując o przywrócenie tego terminu w żaden sposób nie wskazała, jaka była przyczyna uchybienia terminowi trwającego od 2009 roku, ani nie podała, jakie zdarzenie spowodowało ustanie przyczyny uchybienia terminu. Ponadto należy powiedzieć, że zgodnie z treścią art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Niewątpliwie od uchybienia terminu w niniejszej sprawie upłynął rok, co oznacza, że należałoby rozważyć, czy w sprawie zaszedł przypadek wyjątkowy, który uzasadniałby przywrócenie terminu. Sąd rozpatrujący wniosek skarżącej stoi na stanowisku, że instytucja przywrócenia terminu, jako swoisty wyłom od zasady przestrzegania terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym (ze wszystkimi tego konsekwencjami), musi być stosowana na zasadzie wyjątku, a zatem przepisy regulujące tę tematykę należy interpretować zawężająco. Tym bardziej skrupulatnie należy więc podejść do kwestii wskazania "wyjątkowego przypadku", który uzasadniałby przywrócenie terminu po upływie roku od uchybionego terminu. Tak pojmowana wykładnia omawianych przepisów prowadzi do konkluzji, że skoro przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek strony, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania okoliczności, które pozwolą Sądowi ocenić, czy możliwe jest uwzględnienie żądania strony. W niniejszej sprawie skarżąca nie tylko nie wykazała, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, ale także nie podała okoliczności, które wskazywałyby na wyjątkowość sytuacji, która uzasadniałaby przywrócenie terminu po prawie trzech latach od ewentualnego uchybienia. W tym stanie rzeczy wniosek D.W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługiwał na uwzględnienie. Niezależnie od powyższego, należy jeszcze z całą mocą podkreślić, że nie jest prawdziwe twierdzenie skarżących, jakoby z akt sądowych usunięto czy wyrzucono dokument zawierający pełnomocnictwo udzielone przez skarżących adwokatowi K.G.. Sąd informuje, że dokument ten znajduje się w aktach i opatrzony jest datą 9 października 2009 r. tj. datą wpływu do Sądu (karta nr 458 akt sądowych). Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Sąd informuje, że odnośnie do wniosku M.W. wydane zostanie osobne rozstrzygnięcie.