II SA/Wr 415/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 415/03 o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 415/03 w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji dot. umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną D. W. od wyroku z dnia 18 grudnia 2008 r. (k. 856 akt sądowych). Zażalenie na to postanowienie wnieśli D. W. i M. W.. W zażaleniu zarzucono, że sędziowie pozbawiają skarżących prawa do sądu, "rozmnażają sprawy" i działają w celu pokrzywdzenia skarżących i interesu publicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie D. W. i M. W. sporządzili i podpisali zażalenie osobiście, nie będąc adwokatami lub radcami prawnymi, ani innym podmiotem uprawnionym do dokonania tej czynności (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Z tych względów zażalenie należało odrzucić. Wobec zarzutów podniesionych w zażaleniu, zwrócić jeszcze wypada uwagę skarżącym, że o "rozmnażaniu spraw" można mówić raczej w kontekście tego, że to skarżąca składa liczne skargi, wnioski i zażalenia w tej i innych sprawach, co obliguje sąd i organy do podejmowania wielu postępowań. Na przykład niniejsza sprawa toczy się już jedenasty rok, bynajmniej nie z inicjatywy sądu czy poszczególnych sędziów, ale wyłącznie za sprawą działań D. W.. Nadto sąd stwierdza, że wbrew twierdzeniom skarżącej D. W. z akt sprawy nikt nie "wyrzucił" pełnomocnictwa dla adwokata K. G. (do wglądu: k. 458 akt sądowych). Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.