II SA/Wr 417/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 29 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i P. K. oraz E. i R. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 24 maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ściany kolankowej poddasza pawilonu handlowego przy ul. P. [...] w K. do stanu zgodnego z projektem budowlanym postanawia: skargę odrzucić. Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2005 r. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu ustalił wysokość wpisu stałego od skargi w przedmiotowej sprawie. Następnie pismem z dnia 29 lipca 2005 r. wezwano strony skarżące do usunięcia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Jednocześnie pouczono skarżących, iż nieuiszczenie wpisu w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania te doręczono skarżącym w dniu 2 sierpnia 2005 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwań wynika, iż odebrał je dorosły domownik. Zakreślony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tej sprawie upłynął zatem w dniu 9 sierpnia 2005 r. Powyższe opłaty nie zostały uiszczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności skarga. W art. 72 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest mowa o sytuacji, w której doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu. Może on doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zatem doręczenie wezwań należało uznać za dokonane prawidłowo. Zgodnie z art. 220 § 1 powyższej ustawy Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Po myśli § 3 art. 220 skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.