II SA/Wr 419/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M.i L. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2012 r. w zakresie kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. i L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku usługowego o pomieszczenia gospodarczo - magazynowe postanawia oddalić wniosek. Wyrokiem z dnia 26 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę M. i L. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] r. ([...] ) w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku usługowego o pomieszczenia gospodarczo – magazynowe i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, jak też orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącym w dniu 12 listopada 2012 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 19 listopada 2012 r. M. i L. M. wnieśli o uzupełnienie powyższego wyroku w zakresie kosztów sądowych, wywodząc, że z uwagi na fakt, iż nie byli przed sądem reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika nie wiedzieli, że zasądzenie kosztów postępowania wymaga złożenia wniosku w tym przedmiocie. Ponadto wskazali, że nie zostali "pouczeni o ujemnych konsekwencjach nie złożenia wniosku". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie natomiast do art. 157 § 2 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy wniosek M. i L. M. w przedmiocie uzupełnienia wyroku w zakresie kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie złożyli przed zamknięciem rozprawy wniosku o zwrot kosztów postępowania, chociaż pismami z dnia 3 lipca 2012 r. zostali pouczeni o treści art. 210 p.p.s.a. Ponadto stosowne pouczenie w przedmiocie możliwości żądania zwrotu kosztów postępowania zostało również zawarte w doręczonych skarżącym pismach z dnia 23 lipca 2012 r., zawiadamiających o terminie rozprawy. Wobec tego nie sposób zgodzić się ze skarżącymi, iż nie zostali oni pouczeni o ujemnych konsekwencjach niezłożenia wniosku w przedmiocie kosztów postępowania. W świetle natomiast brzmienia art. 210 § 1 p.p.s.a. nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez umieszczenie w nim postanowienia o zwrocie kosztów postępowania w sytuacji, w której strona nie zgłosi wniosku o zwrot należnych kosztów postępowania przed zamknięciem rozprawy. Sąd administracyjny nie ma takiej sytuacji obowiązku umieszczenia w wyroku orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania. Wobec zatem powyższego niniejszy wniosek podlegał oddaleniu, co też orzeczono w sentencji, na podstawie wskazanych powyżej regulacji normatywnych.