II SA/Wr 421/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca, Sędzia NSA Julia Szczygielska, , Protokolant Szymon Krzyszczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 listopada 2007r. sprawy ze skargi B. i S. K. na pismo D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia[...] . nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadny zarzut bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w sprawie wyegzekwowania obowiązku wynikających z decyzji Kierownika Urzędy Rejonowego z dnia [...] odrzuca skargę S. K. i B. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] w przedmiocie uznania za bezzasadny zarzut bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w sprawie wyegzekwowania obowiązków wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] Skarżący zarzucili powyższemu postanowieniu naruszenie przepisów art. 7 i 77 KPA oraz art. 6 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.-dalej u.p.s.a.). Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli skargę kasacyjną, którą oparli na naruszeniu przepisów postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ uchybienia te miały istotny wpływ na wynik sprawy to jest: - art. 58 1 pkt 1 u.p.s.a. oraz art. 3 § 2 u.p.s.a., poprzez ich błędną wykładnię, skutkującą niewłaściwym zastosowaniem, w następstwie bezzasadnego przyjęcia, że pismo skarżących z dnia 29 stycznia 2007 r. nie podlega kontroli i kognicji Sądu Administracyjnego, podczas gdy pismo to należy prawidłowo zakwalifikować jako skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Tym samym podlega ono, na podstawie art. 6 § 1 a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z dnia 1 lipca 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) kognicji i legalnej kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007 r., (sygn. akt II OSK 857/07) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia NSA wskazał, że skarga wniesiona w tym trybie podlega kognicji sądów administracyjnych, wobec czego Sąd I instancji niesłusznie odrzucił skargę, uznając ją za skargę wniesioną w trybie działu VIII KPA, wbrew treści pisma skarżących z dnia 29 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z kolei art. 147 § 1 przywołanej powyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2007 r., (sygn. akt II OSK 857/07) uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia NSA wskazał, że słusznie zauważono w skardze kasacyjnej, iż pismo skarżących z dnia [...] zatytułowane – skarga na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] zostało wniesione na podstawie przepisu art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który upoważnia do wniesienia skargi na bezczynność, polegającą na braku podejmowania przez wierzyciela czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, także podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku. Skarga wniesiona w tym trybie podlega kognicji sądów administracyjnych, wobec czego Sąd I instancji niesłusznie odrzucił skargę, uznając ją za skargę wniesioną w trybie przepisów działu VIII KPA (tzw. skarga powszechna), wbrew treści pisma skarżących z dnia 29 stycznia 2007 r. Zgodnie z przepisem art. 190 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sad Administracyjny. Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarga wniesiona w trybie art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podlega kognicji sądów administracyjnych. Na wstępie wskazać należy iż w dniu [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wydał postanowienie oddalające skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w sprawie wyegzekwowania obowiązków wynikających z decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w T. Przepis art. 6 § 1 powyżej wskazanej ustawy egzekucyjnej nakłada na wierzyciela podjęcie czynności, które zmierzają do wykonania obowiązków przez zobowiązanego. Natomiast art. 6 § 1 a tejże ustawy wyprowadza określone konsekwencje z bezczynności wierzyciela. Przewiduje on skargę na bezczynność wierzyciela. Skarga ta służy podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku, ale również organowi zainteresowanemu w wykonaniu obowiązku. O skardze rozstrzyga organ wyższego stopnia w drodze postanowienia, Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Paragraf § 2 powołanego powyżej przepisu stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może bowiem zastępować postępowania administracyjnego. Podkreślić należy, że skuteczne wniesienie skargi następuje po wyczerpaniu toku instancji w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Dopiero po spełnieniu tego wymogu skargę należy uznać za złożoną prawidłowo. Sąd pragnie zaznaczyć, iż skarżący nie wyczerpali toku instancji, albowiem nie złożyli zażalenia od podjętego postanowienia organu wyższego stopnia – D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W . Zgodnie z dyspozycją 6 § 1a wyżej wskazanej ustawy egzekucyjnej powyższe zażalenie winno zostać złożone przez skarżących do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 u.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niewątpliwie taką przyczyną jest także niewyczerpanie środków zaskarżenia. Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.