II SA/Wr 423/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. B., M. B., T. B. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Leszkowi Mroczkowskiemu pozwolenia na rozbudowę, przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku na hotel z restauracją wraz z infrastrukturą techniczną obejmującą sieć wodno- kanalizacyjna, elektroenergetyczną, parkingi i tereny zielone (działka nr[...], obręb T.) postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 25 sierpnia 2009 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Dolnośląskiego z dnia[...]. Nr[...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty T. z dnia [...] nr[...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą L. M. pozwolenia na rozbudowę, przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku na hotel z restauracją wraz z infrastrukturą techniczną obejmującą sieć wodno- kanalizacyjna, elektroenergetyczną, parkingi i tereny zielone (działka nr[...], obręb T.) W uzasadnieniu wniosku wskazano, że decyzją z dnia[...]. SKO[...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu, po rozpatrzeniu odwołania M. B. od decyzji Burmistrza Gminy T. z dnia [...] nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, uzupełnionej decyzją z dnia [...] nr[...]– uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Powyższa okoliczność wskazuje zatem, w opinii skarżących, na konieczność bądź duże prawdopodobieństwo uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy, w oparciu którą wydane zostały decyzje w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, w tym decyzja będąca przedmiotem skargi. Skarżący wskazali, również, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może doprowadzić do sytuacji, że w przypadku późniejszego tej decyzji przez Sąd, a następnie zawieszenia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę spowodowanego wstrzymaniem wykonania decyzji ustalającej warunki zabudowy, rozpoczęta inwestycja zostanie, z uwagi na wady decyzji o warunkach zabudowy, zablokowana bez szans na jej dokończenie. A to oznacza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem wnioskodawców, za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawiają również jej wady dające podstawę do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. W przypadku zrealizowania inwestycji zgodnie z projektem dojdzie wybudowania obiektu o gabarytach, kilkakrotnie większych niż dopuszczalne prawem, przysłaniającego sąsiednią działkę, będącą własnością skarżących. Realizacja inwestycji uniemożliwi korzystanie z nieruchomości skarżących na dotychczasowych zasadach i spowoduje wielokrotne obniżenie wartości tej działki, a tym samym doprowadzi do wyrządzenia skarżącym znacznej szkody. Nieuwzględnienie wniosku doprowadzi do niegodnych z prawem i trudnych do odwrócenia skutków w przestrzennym ładzie urbanistycznym terenu, rażąco naruszających charakter dotychczasowej zabudowy willowo – pensjonatowej. Skarżący wskazali, że również z punktu widzenia interesów publicznych wykonanie zaskarżonej decyzji, rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Umożliwi ono bowiem rozpoczęcie budowy i przeprowadzenie kolejnych etapów realizacji inwestycji, co spowoduje narażenie publicznych finansów na poważny uszczerbek. Końcowo skarżący podnieśli, że wykonanie zaskarżonej decyzji, umożliwi przystąpienie do realizacji dużej inwestycji, w postaci hotelu pobytowego wraz z infrastrukturą, co wobec jej rozmiarów i związanych z tym kosztów z dużym prawdopodobieństwem może spowodować trudne do odwrócenia skutków. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Dodatkowo, należy zauważyć, że wykonanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), jest realizacją ,,prawa zabudowy", określonego w art. 4 tej ustawy, w związku z czym wytrzymanie wykonania takiej decyzji winno mieć charakter wyjątkowy. Prawo to stanowi po części realizację konstytucyjnej zasady ochrony własności, wyrażonej w art. 21 i 64 Konstytucji RP i jako takie, powinno podlegać szczególnej ochronie (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt II OZ 1026/05, Lex Polonica nr 409847). Rozpatrując złożony wniosek należy mieć także na uwadze treść art. 35a ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji sąd może uzależnić od złożenia przez skarżących kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania takiej decyzji. Brzmienie przywołanego przepisu dowodzi, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę stanowić może dużą dolegliwość przede wszystkim dla inwestora mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż szkoda, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Przenosząc powyższe rozważenia na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że działając z urzędu, jak również biorąc pod rozwagę okoliczności przywołane przez skarżących, Sąd nie dopatrzył się przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wyliczonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast podniesione przez stronę skarżącą w uzasadnieniu skargi uwagi wskazujące na wady prawne zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania nie mogą być rozpatrywane. Dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko, w przypadku ewentualnego naruszenia prawa oraz jego skutków. W ocenie Sądu budowa czy przebudowa obiektu zawsze prowadzi do powstania zmian w rzeczywistości, ale nie jest procesem nieodwracalnym. Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest instytucją służącą do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, lecz tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z tym wskazane przez skarżącą spółkę następstwa procesu inwestycyjnego prowadzonego na podstawie ostatecznej decyzji, chociażby przez skarżących były postrzegane jako negatywne, nie są objęte zakresem wskazanego przepisu, gdyż nie powodują wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też same twierdzenia skarżących wskazujące, że realizacja owej inwestycji w postaci hotelu pobytowego wraz z infrastrukturą, wobec jej rozmiarów i związanych z tym kosztów, ponoszonych przecież po stronie inwestora a nie skarżących, nie może uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, również podnoszona przez wnioskodawców okoliczność, zgodnie z którą realizacja inwestycji uniemożliwi korzystanie z nieruchomości skarżących na dotychczasowych zasadach i spowoduje wielokrotne obniżenie wartości ich działki, bez wskazania na czym konkretnie miały by polegać owe niedogodności i utrudnienia, nie może być uznane za spełnienie wykazania przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.