II SA/Wr 424/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E i J. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego dwulokalowego w zabudowie szeregowej postanawia: zwrócić stronie skarżącej kwotę 500 zł ( pięćset złotych) uiszczoną z tytułu wpisu od skargi Uzasadnienie: W niniejszej sprawie adwokat występujący jako pełnomocnik skarżących wniósł skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, dwulokalowego w zabudowie szeregowej, od której należało uiścić wpis stały w kwocie 500 zł. Wraz ze skargą profesjonalny pełnomocnik uiścił wpis w kwocie 200zł. Postanowieniem z dnia 5 września 2008r. odrzucono skargę w tej sprawie na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jako nienależycie opłaconą. W dniu 16 października 2008r. wraz z wnioskiem skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła tytułem opłaty "o przywrócenie terminu" kwota 300 zł. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2009r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną w tej sprawie. Postanowieniem z dnia 20 marca 2009r. tut. Sąd odrzucił wniosek skarżących o przywrócenie terminu. Pismem z dnia 8 października 2009r. skarżący wnieśli o zwrot uiszczonej przez nich opłaty sądowej w łącznej kwocie 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W art. 232 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., określono przesłanki, których wystąpienie obliguje sąd administracyjny do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu lub jego połowy. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a sąd ma obowiązek zwrócić z urzędu stronie cały uiszczony wpis, gdy odrzuca jej pismo lub strona cofa pismo, zaś odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Regulację zawartą w tym przepisie wzorowano na art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który miał zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do końca 2003 r. na podstawie art. 36 ust. 3, z modyfikacją wynikającą z art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o NSA. Obecnie budzi on wątpliwości interpretacyjne w razie odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania na skutek jej cofnięcia, gdyż w wyniku reformy sądownictwa administracyjnego zmienił się sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego z bezpośredniego na pośredni. Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, co powoduje, że organ przekazuje skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Nie występuje więc potrzeba wysyłania przez sąd odpisu skargi do organu w celu ustosunkowania się do niej, tak jak było pod rządami nieobowiązującej już ustawy o NSA. Jedynie w wypadku, o którym mowa w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), gdzie dopuszczono w okresie przejściowym, do końca 2005 r., możliwość składania skargi bezpośrednio do sądu, sąd przekazywał tę skargę (a nie jej odpis) organowi. W związku z powyższym należy przyjąć, że tylko w sytuacji, której dotyczy art. 98 przepisów wprowadzających, można wprowadzić ograniczenie co do wysokości zwracanego wpisu od skargi odrzuconej lub cofniętej po jej wysłaniu organowi. Zatem w niniejszej sprawie - skoro skarżący wnieśli skargę za pośrednictwem organu – warunek wyrażony w hipotezie normy art. 232 § 1 lit. a) p.p.s.a. stał się bezprzedmiotowy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 232 § 1 lit. a) i § 2 p.p.s.a. oraz orzekł jak w sentencji.