II SA/Wr 426/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus, po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. S. i J. S. reprezentowanych przez pełnomocnika adw. D. D. o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego w sprawie ze skargi I.S. i J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia umorzyć postępowanie w sprawie z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego. Działająca imieniem I. S. i J. S. pełnomocnik adw. D. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] Nr [...] orzekające o nałożeniu na I. S. i J. S. grzywny w kwocie [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] Nr [...]. Do skargi załączony został dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł. W dniu [...]r. Sąd skierował do pełnomocnika skarżących odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu od skargi poprzez uiszczenie kwoty [...] zł. W wezwaniu błędnie oznaczono pełnomocnika skarżących jako K. D. W dniu [...]r. pełnomocnik skarżących adw. D. D. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego, uzasadniając uchybienie terminu niezawinionymi okolicznościami i zawiadamiając dodatkowo, że adw. K.D. zaprzestała z dniem [...]r. wykonywania zawodu adwokata. Jednocześnie dokonana została przez pełnomocnika skarżących wpłata brakującej kwoty wpisu sądowego. W dniu [...]r. doręczone zostało Sądowi pismo, w którym pełnomocnik skarżących zwróciła uwagę, że wezwanie do uiszczenia uzupełniającej kwoty wpisu sądowego skierowane zostało do niewłaściwego adresata. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulowane są przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 tej ustawy "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu". Jednocześnie z przepisu art. 82 omawianego aktu wynika, że bieg terminu wyznaczonego przez sąd lub przewodniczącego rozpoczyna się od ogłoszenia w tym przedmiocie postanowienia lub zarządzenia, a gdy ustawa przewiduje doręczenie z urzędu – od jego doręczenia. Doręczenia są czynnościami sformalizowanymi i uznanie ich za prawidłowe i skuteczne – w rozumieniu formalnoprawnym – uzależnione jest od spełnienia przy ich dokonywaniu wymogów ustawowych, zawartych z przepisach rozdziału 4 Działu III powoływanej ustawy. W ocenie Sądu fakt skierowania wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego do niewłaściwie określonej osoby pełnomocnika eliminuje możliwość uznania doręczenia za prawidłowe i wywołujące skutek w postaci rozpoczęcia biegu terminu do dokonania określonej w wezwaniu czynności. Z tych względów nie można zarzucić pełnomocnikowi skarżących uchybienia terminu do uiszczenia brakującej kwoty wpisu sądowego. Ta okoliczność uprawnia do uznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania opisanej powyżej czynności za bezprzedmiotowy, a to obliguje Sąd do umorzenia postępowania /por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004r., OZ 841/04 nie publ./. Dodatkowo Sąd uznał za właściwe wyjaśnić, że zgodnie z przepisem art. 64 § 3 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, natomiast w przepisie art. 161 § 1 pkt 3 tej regulacji ustawodawca wskazał, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.