II SA/Wr 427/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku stronie skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.B. na uchwałę Rady Gminy C. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla rejonu działek nr 69/2, 47/7 i 47/8 obręb D. postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wraz ze skarga kasacyjną, sporządzoną przez adwokata ustanowionego z urzędu dla A.B., od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania podała, jest osoba bezrobotną, bez prawa do zasiłku, z przyczyn zdrowotnych nie jest w stanie podjąć pracy. Jako źródło utrzymania swojego gospodarstwa domowego, prowadzonego wraz z 18-letnim synem wskazała kwotę 1.500PLN przekazywaną jej przez ojca jej syna. Oświadczyła nadto, że jest właścicielką ¼ domu rodziców o powierzchni 150 m² i wartości około 300.000 PLN. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą. W ocenie referendarza sądowego skarżąca w sprawie wykazała, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojego syna ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony kwota pieniężna, którą dwuosobowe gospodarstwo domowe skarżącej dysponuje miesięcznie na swoje utrzymanie – 1.500 PLN i brak majątku podlegającego spieniężeniu, a z drugiej strony wydatki tego gospodarstwa domowego i sytuacja życiowa, w tym zdrowotna skarżącej. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.