II SA/Wr 431/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia budowy wolnostojącego parterowego budynku gospodarczego postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (tu: skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Nadto w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ osoby prawnej ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie ustawa w przepisie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wprowadza normę, że sąd odrzuca skargę wtedy, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec tego, w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2017 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji skarżącej spółki (informacja z Krajowego Rejestru Sądowego) – w terminie 7 dni od daty wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone w dniu 11 lipca 2017 r. (dowód doręczenia: k. 12 akt sądowych), jednak w wyznaczonym terminie nie uiszczono wymaganej opłaty i nie uzupełniono innych braków skargi. W tym stanie rzeczy, wniesiona skarga podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym postanowiono jak w sentencji.