II SA/Wr 437/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 lutego 2022 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 12 lipca 2021 r. nr NRŚ-OR.7536.21.2020.ASi w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę w całości. Decyzją z 12 VII 2021 r. (nr NRŚ-OR.7536.21.2020.ASi) Wojewoda Dolnośląski, po rozpatrzeniu odwołania B. K. od decyzji Starosty L. z dnia 9 VI 2020 r. (GN.6853.4.2019), orzekającej o ograniczeniu - na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w T. - sposobu korzystania z nieruchomości stanowiącej własność M. K. i B. K., położonej w gminie L.(1), oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...], obręb G., dla której Sąd Rejonowy w L. VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł: 1) ograniczyć sposób korzystania z opisanej wyżej nieruchomości, poprzez zezwolenie P. sp. z o.o. z siedzibą w T. na założenie i przeprowadzenie na części działki nr [...] odcinka gazociągu stalowego podwyższonego średniego ciśnienia o maksymalnym ciśnieniu roboczym 1,6 MPa i średnicy DN 300 mm relacji B. - L. za H., o następujących parametrach: a) długości 46,5 m oraz osi przebiegającej w środkowej części działki nr [...] i przecinającej: - z jednej strony jej zachodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 203 m od północno-zachodniego narożnika działki; - z drugiej strony jej wschodnią granicę (wspólną z działką nr [...]) w odległości 216 m od północno-wschodniego narożnika działki; b) ułożonego w ziemi w przedziale głębokości przykrycia gruntem od 1,5 m do 2 m; c) o obszarze trwałego zajęcia nieruchomości o szerokości 2 m - 1 m od osi gazociągu po obu jego stronach - i powierzchni 93 m2, którego granice pokrywają się z jej granicami wspólnymi z działkami nr [...] i nr [...] oraz ograniczone są odcinkami równoległymi po obu stronach osi gazociągu i przecinającymi: - zachodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 202 m i 204 m od północno-zachodniego narożnika działki; - wschodnią granicę działki (wspólną z działką nr [...]) w odległościach 215 m i 217m od północno-wschodniego narożnika działki; 2) przebieg oraz granice: obszaru trwałego zajęcia gruntu, opisanego w pkt 1 lit. c decyzji, obszaru zajęcia na czas robót budowlano-montażowych - o powierzchni 925m2 zostały przedstawione na załączniku graficznym, stanowiącym integralną część niniejszej decyzji; 3) okres wykonania robót budowlanych związanych z założeniem i przeprowadzeniem gazociągu opisanego w pkt 1 decyzji będzie wynosił łącznie 3 miesiące, liczone od dnia ich rozpoczęcia w granicach działki nr [...]. W motywach decyzji wojewoda wyjaśnił, że postępowanie było prowadzone na wniosek P. sp. z o.o. z siedzibą w T. (dalej jako "inwestor"). Inwestor musi uzyskać niezbędny tytuł prawny do nieruchomości, przez które przeprowadzona ma być inwestycja w związku z zamiarem przystąpienia do realizacji inwestycji polegającej na budowie gazociągu stalowego podwyższonego średniego ciśnienia o maksymalnym ciśnieniu roboczym 1,6 MPa i średnicy DN 300 mm relacji B. - L. za H. Jedną z takich nieruchomości jest działka nr [...], obręb G., stanowiąca współwłasność M. K. i B. K. W ocenie wojewody w okolicznościach sprawy wystąpiły wszystkie przesłanki do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z 21 VIII 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r., poz. 1990, ze zm.) – dalej jako "ugn". Inwestycja zgodna jest z planem miejscowym zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy L.(1) z dnia [...] IV 2005 r. (Dz.Urz. Woj.Doln. z dnia 13 VI 2005 r. Nr 104, poz. [...]) – dalej jako "MPZP", co potwierdza m.in. opinia urbanistyczna z 18 II 2020 r., sporządzona na zlecenie starosty. Wojewoda zaznaczył, że według ustaleń MPZP nieruchomość skarżącego przeznaczona jest na cele rolne (R). Dla terenów tych wyłączono możliwość budowy wszelkich obiektów z wyłączeniem urządzeń infrastruktury technicznej i komunalnej, niezbędnych dla obsługi terenów zabudowanych lub przeznaczonych w planie do zabudowy (§ 4 ust. 2 pkt 6 MPZP). Inwestycja ma służyć zapewnieniu ciągłości dostaw gazu L. Specjalnej Strefie Ekonomicznej oraz H. L. Wojewoda zwrócił też uwagę, że zgodnie z treścią rysunku MPZP, przez część przedmiotowej działki przebiega gazociąg o średnicy DN 300 mm i ciśnieniu 1,6 MPa, który w § 16 ust. 2 pkt 4 lit.d MPZP określono jako gazociąg podwyższonego średniego ciśnienia DN300 PN 1,6 MPa relacji odg. węz. B. - p.p. C. Projektowany gazociąg będzie zlokalizowany wzdłuż gazociągu istniejącego i docelowo ma go zastąpić. Wojewoda stwierdził również, że usytuowanie gazociągu w odległości ok. 4 m od istniejącego gazociągu pozwala na budowę z zachowaniem wszystkich zasad bezpieczeństwa i zapewnienie ciągłości dostaw gazu. Ewentualne ominięcie działki nr [...] wiązałoby się z koniecznością zmiany zarówno trasy gazociągu na znacznym odcinku, nie tylko na ww. działce, jak i obowiązującego MPZP, co wpłynęłoby na wzrost kosztów inwestycji. Wskazano ponadto, że przyjęta głębokość posadowienia gazociągu nie utrudni korzystania z nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem wynikającym z MPZP. Ponadto, brak jest możliwości zmniejszenia gabarytów lub parametrów projektowanego odcinka gazociągu. Natomiast w piśmie z dnia 8 VII 2020 r. inwestor zaznaczył, że nie istnieje możliwość zmiany trasy gazociągu na działce z uwagi na uzyskanie przez inwestora tytułów prawnych do nieruchomości, w skład których wchodzą działki sąsiednie o numerach: [...], [...], [...] i [...], a co za tym idzie, posiada zgody na realizację gazociągu po zaprojektowanej trasie. Co więcej, przebieg projektowanego gazociągu został wyznaczony przez projektantów na podstawie wielu czynników technicznych, w tym ukształtowania i istniejącego zagospodarowania terenu i skrzyżowań z inną istniejącą infrastrukturą (np. drogi, cieki wodne, słupy energetyczne czy zabudowania). Wskazano, że przy projektowaniu gazociągu dąży się do ograniczenia liczby załamań jego przebiegu, bowiem negatywnie wpływają one na jego hydraulikę. Nadto dodatkowe załamania przebiegu sieci i związane z tym jego wydłużenie znacząco wpływa na zwiększenie nakładów finansowych na realizację inwestycji. W ocenie wojewody nie ulega również wątpliwości, że współwłaściciele działki nr [...] nie wyrazili zgody na udostępnienie nieruchomości. W toku przeprowadzonych negocjacji pomiędzy inwestorem a współwłaścicielami nieruchomości wystąpiła istotna różnica zdań co do wysokości wynagrodzenia z tytułu zajęcia nieruchomości, co wykluczyło możliwość kompromisowego załatwienia sprawy. W konsekwencji należało orzec o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 ugn. Wojewoda oświadczył, że reformatoryjny charakter decyzji odwoławczej wynika przede wszystkim z konieczności precyzyjnego oznaczenia przebiegu osi gazociągu i obszaru trwałego zajęcia gruntu. Organ stosujący art. 124 ust. 1 ugn zobligowany jest bowiem wskazać szczegółowo przebieg obiektu liniowego, zwłaszcza jego usytuowanie względem granic działek i granic pasa technologicznego/obszaru zajęcia w części opisowej decyzji. Decyzja starosty nie spełniała opisanego wymogu, lecz jedynie odsyłała w punkcie 2 osnowy do załącznika graficznego do niej. Tym samym, w świetle wzmiankowanych wymogów, nie opisywała ona lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia w sposób prawidłowy. W skardze na powyższą decyzję B. K. (dalej jako "skarżący") zarzucił naruszenie art. 124 ust. 3 ugn oraz art. 10 § 1 i art. 13 § 1 kpa wnosząc o: stwierdzenie nieważności decyzji, wstrzymanie jej wykonania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W ocenie skarżącego negocjacje przeprowadzone z inwestorem miały charakter pozorowany. Złożone właścicielom propozycje ze względu na rażąco zaniżone proponowane kwoty (kilkaset złotych za szkody wywołane przeprowadzeniem gazociągu i jednorazowej opłaty za ustanowienie trwałej służebności przesyłu) nie mogą być uznane za poważne. Skarżący nadmienił, że jego odpowiedź z dnia 21 VI 2019 zawierająca m.in. rozsądną propozycję jednorazowej opłaty w kwocie co najmniej 42 000 zł nie doczekała się odpowiedzi inwestora. Zamiast negocjacji inwestor złożył wniosek do organów administracji. Nadto, zdaniem skarżącego, nie można zgodzić się z twierdzeniem o zgodności inwestycji z MPZP. W ocenie skarżącego projektowany gazociąg przesyłowy średniego podwyższonego ciśnienia nie jest infrastrukturą techniczną niezbędną do obsługi terenów zabudowanych. Ponadto według MPZP strefa ochronna gazociągu wynosi 15 m szerokości, podczas gdy strefa ochronna projektowanego gazociągu wynosić ma 2 m. Skarżący podniósł także, że na etapie pierwszoinstancyjnym starosta nie zapewnił jego żonie M. K. możliwości wzięcia udziału w rozprawie administracyjnej, która odbyła się w dniu 9 I 2020 r. Z kolei wojewoda wydał nową decyzję w trybie art. 138 §1 pkt 2 kpa o nowej treści z całkowicie nowymi załącznikami mapowymi, co – według skarżącego - naruszyło zasadę wyrażoną w art. 15 kpa. Skarżący podkreślił, że załączniki mapowe załączone do decyzji wojewody sporządzone zostały na kopii geodezyjnej mapy zasadniczej a załączniki do decyzji starosty wydano na kopiach mapy ewidencyjnej. Dodatkowo na mapach tych zastosowano odmienne, niezgodne ze sobą układy współrzędnych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z 9 IX 2021 r. (nr NRŚ-OR.7536.21.2020.ASi) wojewoda wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismami procesowymi z dnia 7 X 2021 r. pełnomocnik inwestora wniósł o rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym i jej oddalenie prezentując swoje stanowisko w sprawie. Pismem procesowym z dnia 6 X 2021 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko podkreślając niezgodność planowanej inwestycji z MPZP. Pismem procesowym z dnia 25 X 2021 r. skarżący zażądał przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Jak wynika z art. 124 ust. 1 i 3 ugn, który stanowił materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Ustawodawca upoważnił więc organ administracji do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Decyzja w tym przedmiocie może być wydana w przypadku kumulatywnego wystąpienia następujących przesłanek: 1) zachodzi potrzeba założenia i przeprowadzenia na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń; 2) inwestycja zgodna jest z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego; 3) właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości, mimo przeprowadzenia rokowań, nie wyraża zgody na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, wszystkie powyższe przesłanki zostały spełnione. Inwestor wystąpił o zgodę na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości będącej własnością skarżącego w ramach inwestycji pod nazwą "Modernizacja gazociągu relacji B. - L. za H.". Przewiduje ona wybudowanie i posadowienie na opisanej na wstępie nieruchomości skarżącego gazociągu stalowego o średnicy DN 300 mm podwyższonego średniego ciśnienia o ciśnieniu do 1,6 MPa. W ramach inwestycji wykonany ma zostać gazociąg podwyższonego średniego ciśnienia DN 300 wraz z obiektami towarzyszącymi i infrastrukturą niezbędną do jego obsługi w ramach przebudowy istniejącego gazociągu podwyższonego średniego ciśnienia 1,6 MPa z uwagi na jego niezadowalający stan techniczny wynikający z wybudowania jeszcze w latach 1941 i 1972 (akta wojewody, k. 4 - załącznik). Zachodzi również zgodność inwestycji z obowiązującym MPZP. Działka nr [...] znajduje się w obrębie terenu oznaczonego symbolem R. Jak wynika z § 4 ust. 2 pkt 6 MPZP jest to teren przeznaczony na cele upraw polowych, łąk, pastwisk bez możliwości budowy wszelkich obiektów z wyłączeniem urządzeń infrastruktury technicznej i komunalnej, niezbędnych dla obsługi terenów zabudowanych lub przeznaczonych w planie do zabudowy. Według załącznika graficznego do MPZP, przez środkową część działki przebiega gazociąg o średnicy DN 300 mm i ciśnieniu 1,6 MPa, który w § 16 ust. 2 pkt 4 lit.d MPZP określono jako gazociąg podwyższonego średniego ciśnienia DN300 PN 1,6 MPa relacji odg. węz. B. - p.p. C., wraz ze strefą ochronną szerokości 15 m (zob. § 16 ust. 2 pkt 4 lit.d i § 15 pkt 3 MPZP). Co istotne, jak wynika z § 4 ust. 2 pkt 6 MPZP, w obrębie terenów R wyraźnie dopuszczono realizację urządzeń infrastruktury technicznej i komunalnej, niezbędnych dla obsługi terenów zabudowanych lub przeznaczonych w planie do zabudowy. Zgodnie zaś z § 16 ust. 2 pkt 4 lit.b MPZP, w strefach ochronnych istniejących gazociągów wysokiego oraz podwyższonego średniego ciśnienia ustala się obowiązek uzgodnienia z zarządcą gazociągu lokalizacji obiektów budowlanych wzdłuż strefy ochronnej gazociągu przed wydaniem pozwolenia na budowę. Dopuszcza się lokalizację sieci podziemnego uzbrojenia technicznego w strefie ochronnej gazociągu po uzgodnieniu i na warunkach określonych przez zarządcę gazociągu. Lektura powyższych postanowień prowadzi do wniosku, że w obrębie terenów o funkcji R dopuszczalna jest realizacja urządzeń infrastruktury technicznej i komunalnej, w tym także w strefie ochronnej istniejącego gazociągu. Zaznaczyć należy, że planowany do realizacji gazociąg wraz z dwumetrową strefą ochronną przebiegać ma właśnie w strefie ochronnej istniejącego już gazociągu DN300 (w odległości 4 m od gazociągu istniejącego). Po zrealizowaniu inwestycji dotychczasowy gazociąg zostanie wyłączony z eksploatacji. Jak trafnie podkreślił wojewoda, z wniosku inwestora wynika, że projektowany gazociąg będzie przesyłał gaz o takim samym ciśnieniu, jak istniejący - tj. 1,6 MPa. Ponieważ w § 16 ust. 2 pkt 4 lit.d i na rysunku MPZP określono ciśnienie gazociągu jako 1,6 MPa, brak zmiany wartości ciśnienia gazu potwierdza zgodność inwestycji z planem miejscowym. Gazociąg zostanie zlokalizowany na głębokości od 1,5 do 2 m, co umożliwia dalsze wykorzystywanie nieruchomości skarżącego zgodnie z celem określonym w MPZP, tj. na cele upraw polowych, łąk i pastwisk. Nawiązując do zarzutów skargi kwestionujących zgodność inwestycji z MPZP należy zwrócić uwagę, że planowana inwestycja dotyczy budowy urządzeń infrastruktury technicznej, niezbędnych do obsługi terenów zabudowanych lub przeznaczonych w planie do zabudowy. Gazociąg bezsprzecznie należy zaliczyć do urządzeń infrastruktury technicznej. Jakkolwiek MPZP nie definiuje tego pojęcia, to niewątpliwie w tych kategoriach traktuje m.in. urządzenia służące zaopatrzeniu w gaz. Wynika to chociażby z § 16 ust. 2 pkt 4 MPZP, który expressis verbis ustala "zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej" dotyczącej "zaopatrzenia w gaz". Wszelkie zatem wymienione tam obiekty w postaci stacji redukcyjnej i gazociągów (zarówno wysokiego jak i podwyższonego średniego ciśnienia) są urządzeniami infrastruktury technicznej w rozumieniu MPZP. Projektowany gazociąg niewątpliwie służyć ma obsłudze terenów zabudowanych. Przejmie on bowiem w całości funkcję istniejącego i wyeksploatowanego gazociągu 1,6 MPa , który stanowi jednostronne zasilanie odbiorców rejonu L. Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz H. L. (akta starosty, k. 1; akta wojewody, k. 4 – załącznik). Jak więc zasadnie wyjaśniał wojewoda, projektowany gazociąg jest niezbędny dla obsługi terenów zabudowanych, a ściślej rzecz biorąc - usługowych i przemysłowych. Dla oceny zgodności inwestycji z MPZP nie ma natomiast znaczenia różnica między szerokością strefy ochronnej dotychczasowego gazociągu (15 m) a szerokością strefy kontrolowanej gazociągu projektowanego (2 m). Zakres strefy kontrolowanej gazociągu wyznaczany jest bowiem mocą przepisów powszechnie obowiązujących. Aktualnie szerokość strefy kontrolowanej gazociągu o maksymalnym ciśnieniu roboczym (MOP) powyżej 0,5 MPa do 1,6 MPa włącznie wynosi 2,0 m co wynika jednoznacznie z § 10 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 IV 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. z 2013 r., poz. 640). Należy przy tym zaznaczyć, że strefa kontrolowana projektowanego gazociągu będzie wielokrotnie mniejsza od strefy ochronnej gazociągu dotychczasowego. Spełniona została również trzecia przesłanka ustawowa w postaci braku zgody właścicieli nieruchomości. Do wniosku inwestor dołączył dokumenty z przeprowadzonych rokowań. Wynika z nich, że przyczyną rozbieżnych stanowisk jest przeświadczenie skarżącego o niezgodności inwestycji z MPZP oraz wysokość należnego odszkodowania. Inwestor ostatecznie zaoferował współwłaścicielom nieruchomości wynagrodzenie maksymalnie w wysokości 153 zł - z tytułu ustanowienia służebności przesyłu na nieruchomości i 1000 zł - za udostępnienie nieruchomości na czas robót budowlanych. Z kolei współwłaściciele nieruchomości nie zgodzili się na ww. propozycję, oczekując wynagrodzenia w wysokości co najmniej 42 000 zł (akta starosty, k. 4/23-28). W orzecznictwie ugruntowany jest trafny pogląd, że strony rokowań nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie ich przeprowadzenia oprócz obowiązku zainicjowania rokowań poprzez przedstawienie propozycji jej rozstrzygnięcia. Rokowania mogą zostać zatem zakończone w dowolnym czasie, chociażby w sytuacji, gdy - w ocenie którejś ze stron - nie ma szans na zawarcie porozumienia. Nie przewidziano przy tym jakiejś szczególnej formy ich zakończenia. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują nie tylko o tym, czy na ich skutek dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym, kiedy je zakończyć (zob. wyrok NSA z dnia 22 II 2012 r., I OSK 357/11 – CBOSA). Okoliczność więc, czy inwestor zaproponował właścicielowi nieruchomości warunki dla niego korzystne, czy takie, które są dla niego nie do przyjęcia, nie może być weryfikowana w trybie art. 124 ugn. Nie stanowi zatem podstawy do uchylenia zakwestionowanej decyzji fakt, że w ocenie skarżącego rokowania miały charakter "pozorowany", zaś propozycje składane przez inwestora "nie mogły być uznane za poważne". Odnosząc się do zarzutów skargi podnoszących uchybienia procesowe należy zaznaczyć, że w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ppsa podstawą uchylenia przez Sąd decyzji może być tylko takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jakkolwiek rację ma skarżący, że starosta nie powiadomił współwłaścicielki nieruchomości – M. K. - o rozprawie, która odbyła się w dniu 9 I 2020 r., to jednak skarżący nie wykazał wpływu tego uchybienia na treść decyzji. Należy zaznaczyć, że M. K. była zawiadamiana o prowadzonym przez starostę postępowaniu pierwszoinstancyjnym jak i o możliwości zaznajomienia się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia w sprawie (akta starosty, k. 5, 16, 22, 23). Nie ma również podstaw do uznania, że na etapie postępowania odwoławczego naruszono określoną w art. 15 kpa zasadę dwuinstancyjności. Istotą powołanej zasady jest prawo strony do ponownego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy administracyjnej przez inny organ. Organ odwoławczy władny jest przy tym do reformacji decyzji organu pierwszej instancji. Wynika to wyprost z art. 138 § 1 pkt 2 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla decyzję pierwszoinstancyjną w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Tego rodzaju decyzję wydał w okolicznościach sprawy wojewoda. Mocą swojej decyzji skonkretyzował i doprecyzował warunki korzystania z nieruchomości nie zmieniając przy tym zasadniczego kierunku rozstrzygnięcia wydanego przez starostę. Wojewoda nie miał przy tym obowiązku korzystania z mapy do celów projektowych. Fakt wykorzystania załącznika graficznego w decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości służy zapewnieniu klarowności jej postanowień i ułatwieniu jej interpretacji. Zastosowany przez wojewodę załącznik w postaci mapy ewidencyjnej z naniesionym przebiegiem planowanej inwestycji oraz obszarem pasa montażowego i przyszłej strefy kontrolowanej, spełnia ten cel. Obrazuje on bowiem jednoznacznie zakres zajęcia, co dodatkowo precyzują wymiary odległościowe od północnych narożników nieruchomości, do których odwołano się w sentencji decyzji. W konsekwencji nie było podstaw do uznania, że decyzja w tym zakresie narusza prawo. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 ppsa.