II SA/Wr 439/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska, , , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] Nr [...] w sprawie ze skargi E.Ł., M.Ł., Z.J., E.J. oraz H.Z. i E.Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania i przebudowie lokalu mieszkalnego na biuro usług ubezpieczeniowych z dobudową schodów zewnętrznych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] Nr [...]. E. i M.Ł., Z. i E.J. oraz H. i E.Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i K.L. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania i przebudowie lokalu mieszkalnego na biuro usług ubezpieczeniowych z dobudową schodów zewnętrznych w budynku przy ul. [...] w L. W skardze skarżący wnieśli nadto o cyt. "wstrzymanie bezprawnie prowadzonej inwestycji oraz cofnięcie pozwolenia na budowę". Wniosek ten został rozpoznany przez Wojewodę D. w dniu [...]. Postanowieniem Nr [...] organ odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 25 sierpnia 2007 r. skarżący złożyli do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji - pozwolenia na budowę z dnia [...] Nr [...], ponieważ w sposób rażący narusza ona ich interesy. Strony podniosły, iż przedmiotowa inwestycja narusza posiadanie własności nieruchomości, a mianowicie jest prowadzona bez zgody skarżących na gruncie przed budynkiem, będącym własnością Wspólnoty Mieszkaniowej A jako całości. Nadto istotnym, zdaniem skarżących, jest to, iż zgodnie z art. 7 k.p.a. organ w toku postępowania stoi na straży praworządności, ale także podejmując wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a w szczególności mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli. Nadto prowadzenie przedmiotowej inwestycji na gruncie należącym do Wspólnoty Mieszkaniowej A jest naruszeniem zasad współżycia społecznego, co w świetle obowiązujących przepisów jest niezgodne z prawem, idąc zaś dalej jest jego łamaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po myśli art. 61 § 3 tejże ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu art. 61 § 3 wynika, iż wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej. Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu, powinien natomiast mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (zob. orzeczenia NSA w sprawie sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.). Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, publ. LEX nr 192964). W ocenie Sądu, powyższe przesłanki nie zostały w niniejszej sprawie spełnione. Skarżący nie przedstawili bowiem żadnej argumentacji, która pozwoliłaby na przyjęcie, iż wykonanie decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającą A. i K.L. pozwolenia na budowę, może wywołać znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki dla stron skarżących. Nadto należy zaznaczyć, iż wprawdzie sąd administracyjny ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do sądu, jednakże w rozpatrywanej sprawie wystąpienia takich okoliczności Sąd się nie dopatrzył. Decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia [...] Nr [...] została wydana na rzecz A. i K.L., nie zaś skarżących. Wprawdzie decyzja w tym przedmiocie jest aktem, który podlega wykonaniu, a jej realizacja oznacza spowodowanie zmiany rzeczywistości, jednakże wprowadzenie w życie przyznanego uprawnienia nie wiąże się z istotnym oddziaływaniem na stosunki społeczne panujące w objętym obszarem oddziaływania tego uprawnienia środowisku. A co bardziej istotne, wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje wyrządzenia znacznej szkody (która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżących (które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków). W ocenie Sądu, twierdzenia stron skarżących zarówno o rażącym naruszeniu ich interesów, jak i naruszaniu prawa własności nieruchomości, nie mogą stanowić podstawy do przyjęcia, że w/w przesłanki z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały spełnione. Natomiast kwestie braku zgody skarżących na prowadzenie inwestycji na gruncie przed budynkiem, będącym własnością Wspólnoty Mieszkaniowej A, ewentualnego naruszenia przepisu art. 7 k.p.a. czy też obowiązujących przepisów będą oceniane przy dokonywaniu przez Sąd kontroli podjętych w niniejszej sprawie decyzji. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy nie można - zdaniem Sądu - przyjąć, że skarżący wykazali, iż wykonanie decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] Nr [...] powoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rezultacie Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] Nr [...] i dlatego też wniosek w tym przedmiocie nie został, po myśli art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniony. Stąd też orzeczono jak w sentencji postanowienia.