II SA/Wr 442/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] r. oraz decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. (Nr [...]) ustalającej opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w sprawie ze skargi H.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z jej podziałem postanawia oddalić wniosek. H.M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), którą utrzymano w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. (SKO [...]) odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej we W., oznaczonej geodezyjnie przed podziałem jako działka gruntu nr 83/2, AM-20, obręb O., w związku z jej podziałem, wnosząc o uchylenie ww. decyzji oraz wstrzymanie ich wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 1270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie, o którym mowa powyżej sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ustawy). Wyjaśnić także wypada, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania, przez które należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. niepubl. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05). Rozpoznając niniejszy wniosek Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), którą utrzymano w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. ([...]) odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej nie podlega ochronie tymczasowej (wstrzymaniu wykonania) gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. Decyzja ta nie wywołuje bowiem bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 powyższej ustawy. Tym samym Sąd doszedł do przekonania, że w realiach rozpoznawanej sprawy, brak było jakichkolwiek podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] r. Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej we W., oznaczonej geodezyjnie przed podziałem jako działka gruntu nr 83/2, AM-20, obręb O., wskazać trzeba, że aby Sąd mógł stwierdzić, czy wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej jest uzasadniony musi ocenić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe wiąże się natomiast z koniecznością przytoczenia przez wnioskodawcę istnienia konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Aby więc Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Tak jak podkreślono wyżej, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Nadto zauważyć należy, że zawarte we wniosku wywody powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco okoliczności obrazujących sytuację faktyczną wnioskodawcy. Oczywiście uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania nie stanowi wymogu formalnego, lecz jego materialno – prawną argumentację. Z tego też względu jego treść nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia. Podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Tymczasem w realiach niniejszej sprawy skarżący nie przywołał jakichkolwiek okoliczności uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Nie wskazał tym samym gdzie upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezależnie jednak od powyższego, czyniąc zadość obowiązkowi uwzględnienia z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujących o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do sądu, również sąd rozpoznający niniejszą kwestię nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] r. Mając zatem na względzie zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego i kierując się dyspozycją art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia. Wyjaśnić także należy, że brak uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie oznacza przesądzenia niezasadności wniesionej skargi.