II SA/Wr 442/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 19 kwietnia 2022 r. znak SOC-OP.621.1.23.2022.AKu w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. M. M. (dalej: skarżący) za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 19 kwietnia 2022 r. znak SOC-OP.621.1.23.2022.AKu utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta Lwówka Śląskiego z dnia 18 stycznia 2022 r. nr SO.5343.1.28.2021 w przedmiocie wymeldowania skarżącego z miejsca pobytu stałego w lokalu położonym w miejscowości M. [...], gm. L. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 czerwca 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a., podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz adresu zamieszkania, ewentualnie adresu do doręczeń, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie przesyłki, w której znajdowały się powyższe wezwania nastąpiło w dniu 6 września 2022 r., zgodnie z datą wskazaną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, pod adresem wskazanym jako adres pełnomocnika i adres do doręczeń. Przesyłkę doręczono pełnomocnikowi pocztowemu. Pismem z dnia 6 września 2022 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę będącą przedmiotem niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi , że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Stosownie do art. 46 § 2 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: 1) gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy; 2) dalszych pism procesowych - sygnaturę akt. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. W realiach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżącego wniósł w jego imieniu skargę nie zawierającą numeru PESEL skarżącego, nie przedłożył pełnomocnictwa upoważniającego go do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkimi sądami administracyjnym oraz nie załączył dowodu wniesienia wpisu sądowego. W związku z powyższym, Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni, pouczając o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzeń. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi pocztowemu pod adresem do doręczeń określonym w skardze, stanowiącym jednocześnie adres pełnomocnika skarżącego, w dniu 6 września 2022 r. Pełnomocnik zaniechał wykonania powyższych czynności. W dniu 8 września 2022 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, w którym oświadczył w jego imieniu o cofnięciu skargi. W tych okolicznościach, pomimo oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi, brak było podstaw do umorzenia postępowania sądowego. Co prawda ustawodawca przyznaje stronie skarżącej w art. 60 p.p.s.a. prawo cofnięcia skargi ze skutkiem wiążącym dla sądu, jednak należy podkreślić, że cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. Cofnięcie skargi może zatem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc takiej, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 291). W zaistniałych okolicznościach, wobec braku uiszczenia wpisu sądowego oraz usunięcia braków formalnych powodujących nieskuteczność skargi, oświadczenie o cofnięciu skargi nie podlegało rozpatrzeniu przez Sąd. Ze względu na nieuzupełnienie braków fiskalnych i formalnych skargi zachodziły natomiast podstawy do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.