II SA/Wr 444/96

stwierdza nieważność par. 4 zaskarżonej uchwały; w pozostałym zakresie skargę oddala. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwrócono uwagę, że nie jest dopuszczalne aby uchwała organu gminy mogła określać jedynie generalnie miejsca i obiekty, w których ma obowiązywać zakaz spożywania alkoholu, bez wskazania z nazwy ulic, placów, parków, skwerów itp. Zaskarżona uchwała wprowadzając w par. 1 zakaz spożywania alkoholu na ulicach, placach, skwerach, parkach, itd, wskazuje jednak, że dotyczy on terenu miasta. Przyjąć zatem można, że tym samym ów postulat konkretności tego rodzaju zakazu zostaje w dostatecznej mierze spełniony. Z tych względów skargę, w części, w jakiej odnosiła się do wprowadzonego zakazu spożywania alkoholu, należało oddalić (...). Zasadny jest natomiast zarzut skarżącego dotyczący par. 4 wspomnianej uchwały. Istotnie, art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U. nr 35 poz. 230 ze zm./ wyraźnie mówi, że kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art. 14 ust. 1 - ust. 6 cytowanej ustawy, podlega karze ograniczenia wolności do 3 miesięcy albo grzywny. Skoro uchwała rady gminy, wprowadzająca zakaz spożywania napojów alkoholowych w miejscach publicznych, jest oparta o przepis art. 14 ust. 6 tej ustawy, tym samym naruszenie tego zakazu stanowi wykroczenie z cytowanego art. 43 ust. 3. Konstruowanie nowego wykroczenia narusza zatem ten przepis i to w sposób istotny.