II SA/Wr 446/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi K. H. i A. H. –M. na postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych we [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. K. H. i A. H. –M. – reprezentowane przez S. H. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych we [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, pismami z dnia [...] lipca 2019r.: 1/ wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; 2/ doręczono odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 2 lipca 219 r. Pisma te zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] lipca 2019 r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru k-14 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 przywołanej wcześniej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi , że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidacje stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. Jak wskazano wyżej, pełnomocnik skarżących został skutecznie wezwany do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa. Wezwanie w tym zakresie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi w dniu [...] lipca 2019 r., zatem siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upływał [...] lipca 2019 r. (środa). Termin ten upłynął bezskutecznie, pełnomocnik nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu. Ponieważ w zakreślonym terminie pełnomocnik skarżących nie uzupełnił braku wskazanego formalnego skargi, skargę należało odrzucić. Dodatkowo zauważyć należy, że zarówno pełnomocnik jak i skarżące nie uiścili wpisu sądowego od wniesionej skargi, co stanowi samodzielną podstawę odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.