II SA/Wr 45/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak – spr. Protokolant asystent sędziego Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 09 września 2010 r. nr LIV/1607/10 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic Jutrzenki i Seweryna Wysłoucha we Wrocławiu postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewoda Dolnośląski złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 9 września 2010 r. Nr LIV/1607/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic Jutrzenki i Seweryna Wysłoucha we Wrocławiu wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości i wywodząc, że brak w niniejszej sprawie dochowania wymogu uzyskania opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w zakresie telekomunikacji stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania planu. Nie można bowiem wykluczyć, że stanowisko zajęte przez ten organ mogłoby wpłynąć na ostateczny kształt przyjętego przedmiotową uchwałą planu. Na rozprawie wyznaczonej na dzień 9 marca 2011 r. Sąd postanowił zobowiązać pełnomocnika Gminy Wrocław do doręczenia w terminie 30 dni opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w zakresie telekomunikacji o przedmiotowym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. pełnomocnik organu doręczył pełnomocnikowi skarżącego kserokopię pisma Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, w której ten organ wyraził pozytywną opinię co do niniejszego planu w zakresie telekomunikacji. Mając na względzie treść powyższego pisma pełnomocnik Wojewody Dolnośląskiego oświadczył, że cofa złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z postanowieniami art. 161 § 1 pkt 1 powyższej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z powyższym cofnięcie skargi uznać należy za dopuszczalne. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, co też orzeczono w sentencji postanowienia.