II SA/Wr 457/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 27 kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz jej zbyciem postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł o uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 27 kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz jej zbyciem i zasądził od organu II instancji na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 1937 zł. W piśmie nadanym w dniu 20 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wskazanego wyroku o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego stosownie do § 14 ust. 2 w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej ustanowionej z urzędu (Dz.U.163.poz.1349 z późn. zm.). W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że Sąd orzekając w sprawie uwzględnił skargę i zasądził na rzecz skarżącego koszty postępowania obejmujące wyłącznie opłatę sądową. Pełnomocnik podkreślił, że w skardze skarżący złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego i na rozprawie skarżącego reprezentował pełnomocnik. W tej sytuacji Sąd orzekając w sprawie stosownie do przepisu art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., winien rozstrzygnąć w orzeczeniu o całości kosztów. Wobec braku rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa w orzeczeniu uwzględniającym skargę uzupełnienie wyroku i przyznanie kosztów zastępstwa uzasadnia przepis art. 157 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek taki - stosownie do § 2 art. 157 cytowanej ustawy - sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania może nastąpić poprzez zgłoszenie wniosku przez stronę, pod warunkiem, że orzeczenie o tych kosztach nie znalazło się w wyroku. Jednak w przypadku gdy Sąd zamieści w wyroku dodatkowe orzeczenie odnośnie zwrotu kosztów postępowania, to weryfikacja tego orzeczenia będzie możliwa wyłącznie w drodze zażalenia, jeżeli strona nie składa skargi kasacyjnej (art. 194 § 1 pkt 9 i art. 227 § 1 p.p.s.a.), a nie w drodze wniosku o uzupełnienie wyroku (wniosek a contrario z przepisu § 1 art. 157 p.p.s.a.) (tak NSA w postanowieniu z dnia 9 września 2009 r., sygn. akt I FZ 336/05, niepubl.). Jeśli więc w rozpatrywanej sprawie orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania zostało zawarte w wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. (pkt III wyroku), to brak było podstaw prawnych do rozpatrywania wniosku o uzupełnienie tegoż wyroku w omawianym zakresie (wniosek a contrario z przepisu § 1 art. 157 p.p.s.a.). Nie jest bowiem dopuszczalny wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli wyrok ten zawiera rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje bowiem tylko w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd orzekł o nich w jakimś zakresie, np. zasądził koszty postępowania, lecz w mniejszym rozmiarze niż żądała strona, przysługuje jej na to postanowienie zażalenie, które nie przysługiwałoby, jeżeli sąd w ogóle nie wypowiedziałby się w orzeczeniu o kosztach postępowania. W konsekwencji należy uznać wniosek skarżącego za niedopuszczalny, a skoro tak to podlega on oddaleniu. Na marginesie zauważyć należy, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika punkt III wyroku obejmuje: zwrot kosztów postępowania w postaci uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 1680 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 240 zł oraz opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.