II SA/Wr 46/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej w związku z budową budynku garażowo-gospodarczego postanawia: odrzucić skargę. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...], którym uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...] r. nr [...] o ustaleniu W. S. opłaty legalizacyjnej w związku z budową budynku garażowo-gospodarczego na działce nr [...], i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Odpowiadając na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie. Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu, pismem z dnia 27 stycznia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Nadto wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 5 jej odpisów. W wezwaniu tym pouczono, że uchybienie wskazanemu terminowi będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 stycznia 2014 r. (dowód doręczenia: k. 14 akt sądowych). Jak wynika z akt niniejszej sprawy brakujące odpisy skargi nie zostały nadesłane, nadto wpis sądowy od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie. Do akt sądowych w dniu 3 lutego 2014 r. wpłynęło pismo skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi, z informacją, że skarga w istocie była skierowana wyłącznie do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 30 stycznia 2014 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 6 lutego 2014 r. (czwartek). Wobec tego, że należna opłata nie została uiszczona w zakreślonym terminie siedmiodniowym, należało skargę odrzucić. Drugim z powodów odrzucenia skargi jest okoliczność, że w skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (niedoręczenie 5 odpisów). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., również w takim wypadku sąd odrzuca skargę. Odnosząc się natomiast do oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, należy powiedzieć, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę wyłącznie wtedy, gdy zainicjowała ona postępowanie sądowoadministracyjne, to znaczy po tym, gdy sąd stwierdzi, że skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków, które uniemożliwiałyby nadanie jej dalszego biegu. W sytuacji, gdy skarga będzie zawierać wskazane braki (np. nie został uiszczony należny wpis), sąd odrzuci skargę (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, opubl.: OSP 1990, Nr 4, poz. 207). W niniejszej sprawie z powyższych względów sąd uznał cofnięcie skargi za nieskuteczne, a skarga podlegała odrzuceniu. W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.