II SA/Wr 460/08

Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania przeprowadzonego w sprawie uchylenia w trybie art. 36 a ust. 2 Prawa budowlanego decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę pawilonu gastronomicznego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W skardze na ww. decyzję skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu. W złożonym w dniu 29 września 2008 r. na urzędowym formularzy wniosku skarżący oświadczył, iż zarówno on jak i żona są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku i stałych dochodów. Dodał, iż utrzymują się ze zbieractwa surowców wtórnych (150-200 zł), a pomocy w postaci zakupu artykułów spożywczych udziela im jego teściowa. Poinformował, iż mieszkają w domu syna (który aktualnie przebywa za granicą), nie stać ich na wykupienie lekarstw, odcięto im dopływ gazu, a inne wydatki to: opłata za wodę i ścieki- ok. 70 zł; za energię elektryczną- ok. 70 zł; wywóz śmieci (za kwartał)- 86, 41 zł (zaległości na kwotę 301, 04 zł). Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Mając na uwadze sytuację materialną rodziny skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych czy kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.