II SA/Wr 464/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Protokolant specjalista Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 sierpnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 12 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Pismem z dnia 18 marca 2016 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 lutego 2016 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 14 stycznia 2016 r., nr [...]. Tym ostatnim postanowieniem, powołując w podstawie prawnej przepis art. 34 § 1 w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (j.t. Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) – dalej: u.p.e.a., organ postanowił nie uwzględnić zgłoszonych przez skarżącą zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, dotyczącego tytułu wykonawczego o nr [...], obejmującego należność z tytułu grzywny w kwocie 40844,80 zł polegających na bezpodstawnym ich sformułowaniu. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 22 listopada 2012 r., nr [...] PINB w Z. nakazał skarżącej rozbiórkę nadbudowanej części budynku nr [...] przy ul. A. w Z.. Wobec braku wykonania obowiązku, PINB w Z. wystawił w dniu 4 lutego 2014 r. tytuł wykonawczy nr [...]. Następnie postanowieniem z dnia 4 lutego 2015 r., nr [...]PINB w Z. nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia, której skarżąca nie uiściła. W celu jej przymusowego ściągnięcia, PINB wystawił w dniu 10 grudnia 2015 r. tytuł wykonawczy nr [...], który przesłał do Urzędu Skarbowego w Z., jako właściwego organu egzekucyjnego obowiązków o charakterze pieniężnym. W dniu 12 stycznia 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. przekazał kserokopię zarzutów do tytułu wykonawczego nr [...] złożonych przez skarżącą. W tym stanie sprawy, PINB wydał opisane na wstępie postanowienie z dnia 14 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sprecyzowanie zakresu kontroli nastąpiło w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – zwana dalej w skrócie "p.p.s.a."). Zaznaczyć jednakże należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte skargą wniesioną po tej dacie, dlatego zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., stosuje się w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Stosownie do treści tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Mając na uwadze brzmienie ww. przepisu wyjaśnić należy, że aktualnie nie jest możliwe zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień przedmiotem, których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W rozpoznawanej sprawie na skarżącą nałożona została grzywna w celu przymuszenia (postanowieniem z dnia 4 lutego 2015 r.) z uwagi na niewykonanie nałożonego na nią obowiązku wynikającego z decyzji nakazującej rozbiórkę nadbudowanej części budynku. W celu doprowadzenia do wykonania ciążących na zobowiązanej obowiązków o charakterze pieniężnym, zostało wszczęte przed organem egzekucyjnym - Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w Z. postępowanie egzekucyjne, w którym PINB w Z. zajmował pozycję wierzyciela. Jak wynika z treści art. 34 § 4 u.p.e.a., wydanie przez organ egzekucyjny postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów następuje wyłącznie po otrzymaniu przez organ ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Przyjdzie zatem zauważyć, że wierzyciel, który otrzymał od organu egzekucyjnego wniesione przez zobowiązaną zarzuty nie prowadzi postępowania co do istoty sprawy celem jej rozstrzygnięcia ale jedynie przedstawia ocenę wniesionych zarzutów. Wierzyciel nie wchodzi zatem w kompetencje organu egzekucyjnego i nie orzeka o uwzględnieniu, czy uznaniu zarzutów w formule jaka została zastrzeżona dla organu prowadzącego egzekucję, a jedynie wyraża własną ocenę co do zasadności podniesionych przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W tym stanie prawnym, pomimo tego, że treść postanowienia PINB w Z. z dnia 14 stycznia 2016 r. może sugerować, że zostało ono wydane w sprawie zgłoszonych zarzutów (poprzez użycie sformułowania: "nie uwzględnić zgłoszonych przez – Panią J. S. zarzutów"), niemniej jednak należało je prawidłowo zakwalifikować - w opisanym układzie procesowym - jako stanowisko wierzyciela co do wniesionych przez zobowiązaną zarzutów. Rozstrzygnięcie to utrzymane zostało w mocy, na podstawie postanowienia DWINB we W. z dnia 12 lutego 2016 r. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie są rozstrzygnięciami wydanymi w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym (art. 34 § 1 i 4 u.p.e.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wskazuje się przy tym w doktrynie brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego. Skoro skarga została wniesiona po 15 sierpnia 2015 r., a jej przedmiot stanowi postanowienie wierzyciela wydane w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie zgłoszonych zarzutów, zatem skarga jako niepodlegająca właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 3 § 2 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Na marginesie Sąd zauważa, że bez wpływu na treść rozstrzygnięcia pozostaje błędne pouczenie zawarte w kwestionowanym postanowieniu o możliwości jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Katalog aktów prawnych podlegających zaskarżeniu wynika wprost z przepisów ustawy p.p.s.a. Orzeczenie o zwrocie wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.