II SA/Wr 467/11

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku J.Ch. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty W. z dnia [...] r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 8 września 2011 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazując w uzasadnieniu, iż wnioskodawca nie wykazał, że zachodzą w stosunku do niego przesłanki do zastosowania ww. instytucji. W dniu 19 września 2011 r. skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych przytaczając dotychczasową argumentację. Wezwanie Sądu o sprecyzowanie i udokumentowanie przez skarżącego swojej sytuacji finansowej i majątkowej (doręczone mu w dniu 7 października 2011 r.) zostało pozostawione bez odpowiedzi. Ze znajdującego się w aktach dowodu wpłaty KWT nr 318 wynika, że w dniu 26 września 2011 r. skarżący wpłacił w kasie tut. Sądu kwotę 200 zł. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Przesłanką do uwzględnienia kolejnego wniosku strony o przyznanie prawa pomocy może być tylko stwierdzenie, iż od chwili wydania poprzedniego orzeczenia w tym przedmiocie uległa zmianie (na niekorzyść) sytuacja finansowa i majątkowa skarżącego. Na osobie skarżącego ciąży obowiązek wykazania, które ze zmienionych okoliczności uzasadniały obecnie przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W niniejszej sprawie taki warunek nie został spełniony, bowiem wnioskodawca oprócz przedłożenia wniosku z argumentacją, którą dotychczas się już posługiwał i która nie uzasadniała zastosowania wobec niego prawa pomocy, nie wskazał żadnej nowej okoliczności przemawiającej za uwzględnieniem wniosku. Co więcej -wezwanie Sądu z dnia 20 września 2011 r., w którym zawarto pytania mające ułatwić skarżącemu wykazanie istnienia przesłanek do zastosowania ww. instytucji- zostało przez niego zignorowane. Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że skarżący nie chce już popierać swojego wniosku o przyznanie prawa pomocy (o czym świadczyć może uiszczenie przez niego wpisu sądowego od skargi i brak jego odpowiedzi na wezwanie Sądu), na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.