II SA/Wr 467/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 4 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej T. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 467/15 w sprawie ze skargi T. S. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji nakazującej usunięcie zagrożenia spowodowanego nieprawidłowym wyniesieniem przewodów kominowych oraz uszkodzeniami trzonów kominowych poprzez wykonanie określonych robót budowlanych postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt złotych). Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego T. S. (k. 119 akt sądowych). Jak Sądowi wiadomo, skarżący nie jest adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a zastosowanie znajdzie przepis art. 178 p.p.s.a., w myśl którego w takim wypadku wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w pkt I w sentencji postanowienia. Orzeczenie zawarte w pkt II sentencji zapadło w zgodzie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który nakazuje orzec o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od pisma (tu: skargi kasacyjnej) w sytuacji, gdy pismo to podlegało odrzuceniu. Z tych względów postanowiono jak w sentencji.