II SA/Wr 471/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie jednorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. J. J. S. [...] we W. postanawia odrzucić skargę. A. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą B. i J. S. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na przebudowie jednorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. J. J. S. [...] we W. (dz. nr [...], [...], obr. Z.). Wraz ze skargą wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 4 września 2006 r. (sygn. akt II SA/Wr 471/06) Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Od postanowienia tego strona skarżąca nie wniosła zażalenia w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie zaskarżoną decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...], bezskutecznie awizowano dwukrotnie A. Z. w dniach 27 października i 3 listopada 2005 r. Stosownie do przepisu art. 42 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Pisma mogą być doręczone również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (§ 2). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (§ 3). Art. 43 stanowi natomiast, iż w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Po myśli art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zatem doręczenie skarżącej zaskarżonej decyzji należało uznać za dokonane prawidłowo. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upłynął w dniu 12 grudnia 2005 r. Natomiast skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego została złożona osobiście dopiero w dniu 19 lipca 2006 r. Należy nadto wskazać, iż w zaskarżonej decyzji zamieszczono prawidłowo pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Uwzględniając powyższe oraz fakt, że odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi, należało skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.