II SA/Wr 471/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. B. na sprzedaż na rzecz dotychczasowego najemcy komunalnego lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. C. B., skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismem z dnia 10 sierpnia 2009 r. zatytułowanym ,,Wniosek", zwrócił się do tut. Sądu ,,o rozpatrzenie mojej sprawy między Gmina Wiejska w K., a rzeczoznawca majątkowym A. Z., który to rzeczoznawca miał zlecenie wykonania operatu szacunkowego na nieruchomości w O. K. przy ul. K. [...]". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 września 2009 r. C. B. został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych wniosku z dnia 10 sierpnia 2009 r. przez oznaczenie organu, którego działalność lub bezczynność skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący, poza formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy wraz z niezbędnymi dokumentami, przesłał kserokopie adresowanego do Wójta Gminy K. pisma z dnia 18 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Dokonywana przez sądy administracyjne kontrola przestrzegania prawa ma ograniczony charakter, polega ona bowiem na tym że są nią objęte jedynie działania administracji wskazane w ustawie po dopełnieniu przez skarżącego określonych warunków. Wynika to przede wszystkim z przepisów wyznaczających zakres właściwości sądów administracyjnych, a także postanowień procesowych określających przesłanki dopuszczalności skargi oraz granice postępowania sądowo-administracyjnego. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nadto zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji RP kontrolę sądową działalności administracji publicznej sprawuje Naczelny Sąd Administracyjny i inne sądy administracyjne oraz w ograniczonym zakresie na ściśle określonych zasadach- sądy powszechne. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw innych niż sądowoadministracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, których rozpoznanie należy do właściwości sądów powszechnych. A z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Mając na uwadze treść powyższego unormowania stwierdzić należy, że żądanie C. B. nakierowane na kontrolę prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego nieruchomości położonej w O. K. przy ul. K. [...] nie leży w zakresie działania sądów administracyjnych, co czyni skargę w tym zakresie niedopuszczalną, a w konsekwencji obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do jej odrzucenia. Ponadto, odnosząc się do złożonego przez skarżącego wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy, zaznaczyć należy, że odrzucenie skargi jest etapem wcześniejszym niż rozpoznanie wniosku w sprawie przyznania prawa pomocy.