II SA/Wr 472/23

PostanowienieWSA we Wrocławiu2023-10-03

Skład orzekający: Asesor WSA Marta Pawłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, a którego postanowienie zostało następnie uchylone przez organ wyższego stopnia, jest legitymowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego i nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na postanowienie organu wyższego stopnia uchylające jego rozstrzygnięcie. Wniesienie skargi przez taki podmiot jest niedopuszczalne i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Gmina S. (reprezentowana przez Wójta) wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu, które uchyliło postanowienie Wójta Gminy S. o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem opłaty od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 23 czerwca 2023 r. nr SKO 4111/39/2023 w przedmiocie uchylenia postanowienia zawieszającego z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi. Postanowieniem z dnia 11 maja 2023 r. Wójt Gminy S. zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy do czasu wydania przez Sąd Rejonowy w D. prawomocnego postanowienia o ustanowieniu kuratora spadku nieobjętego po zmarłym M. S. Orzeczenie to zostało uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 23 czerwca 2023 r., opisanym w sentencji. Skargę na kasacyjne rozstrzygnięcie wniósł Wójt Gminy S. w imieniu Gminy S. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeśli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie skargę wniósł Wójt Gminy S., a zatem organ który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji i którego rozstrzygnięcia dotyczy przez SKO postanowienie kasacyjne. Skoro zaś z przepisu wynika, że skarga może zostać wniesiona wyłącznie przez stronę, to wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z treści tego przepisu wynika zatem jasno, rozdział roli strony postępowania i organu je prowadzącego. Wobec tego nie można uznać, że organ wydający rozstrzygnięcie w pierwszej instancji jest jednocześnie stroną postępowania, co wiąże się bezpośrednio z uprawnieniem do wniesienia skargi. Skuteczne rozpoznanie skargi powinno poprzedzać ustalenie jej dopuszczalności. Skarga może być bowiem niedopuszczalna z przyczyn podmiotowych (gdy wniósł ją podmiot, który nie posiada legitymacji procesowej przed sądem administracyjnym) oraz przedmiotowych (gdy brak jest właściwości sądu administracyjnego). W orzecznictwie jak i w doktrynie utrwalony jest pogląd, że w przypadku, gdy skarga pochodzi od podmiotu, który a limine nie może być skarżącym, powinna być odrzucona. Chodzi tu o taki podmiot, odnośnie którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada on interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest legitymowany do jej wniesienia (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 58, LexisNexis 2011, a także wyrok NSA z 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, pub. CBOSA). W świetle okoliczności niniejszej sprawy uznać zatem należy, że przyznanie legitymacji skargowej stronie skarżącej w sprawie niniejszej stanowiłoby przyznanie organowi administracji publicznej możliwości występowania w dwóch rolach – tego organu oraz strony postępowania sądowoadministracyjnego, co jest niedopuszczalne. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach wydane zostało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło