II SA/Wr 475/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2021 r. sprawy ze skargi O. K. w przedmiocie niewykonania przez Wojewodę Dolnośląskiego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2021 r., sygn. akt III SAB/Wr 1306/20 postanawia: odrzucić skargę. O. K. w dniu 11 czerwca 2021 r. wniosła skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 lutego 2021 r. o sygn. akt III SAB/Wr 1306/20 uwzględniającego skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. W dniu 14 czerwca 2021 r. organ otrzymał odpis ww. prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, w którym to orzeczeniu pkt I zobowiązywał organ do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od otrzymania odpisu wspomnianego prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Pismem z dnia 29 kwietnia 2021 r. (data wpływu do organu) strona skarżąca wezwała organ do niezwłocznego wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że wezwanie do wykonania wyroku i skarga wpłynęły przed wpływem prawomocnego wyroku do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów zaczyna biec termin do jego wykonania (załatwienia sprawy). Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. Zatem warunkiem prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku jest jego złożenie nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić później niż data złożenia skargi (wyrok NSA z 26 lutego 2008 r., I OSK 1529/07, Lex nr 453494). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Natomiast nie ma znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 k.p.a., czy też dopiero po upływie tego terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że strona skarżąca nie dopełniła obowiązku prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku. Jak wynika z akt administracyjnych wyrok z dnia 19 lutego 2021 r. o sygn. akt III SAB/Wr 1306/20 stał się prawomocny z dniem 16 kwietnia 2021 r. i został doręczony organowi wraz ze zwrotem akt administracyjnych w dniu 14 czerwca 2021 r. Z dokumentów zaś przedłożonych przy skardze wynika, że wezwanie – datowane na 21 kwietnia 2021 r. - zostało doręczone organowi w dniu 29 kwietnia 2021 r. Tak więc wezwanie zostało wniesione przed otrzymaniem przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Zatem należy je uznać za przedwczesne. Zgodnie więc z tym co wyżej wskazano nie wywiera ono skutku, nie został więc dochowany warunek formalny do wniesienia skargi. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.